9-10 oktober 2010

Rugzaktrektocht Vallei van de Hermeton

Het werd een jacht op ongerepte natuur waarbij geen prikkeldraad, koeienvlaai of doortocht door bramen ons uit koers bracht. Een sensationele natuurbeleving. Onze onverschrokken moed om met vol gezogen longen onze stem te verheffen, teneinde de jagers den bos uit te sturen, zorgde ervoor dat de  fauna van Hermeton het nog kan navertellen, wat voor een leuk gezelschap hen dit weekend te beurt viel.

Veerle Vandorpe, Desselgem

Op zaterdag morgen beloofde het zonnegloren nog aan kracht te winnen! Broekspijpen bleven nog aan maar lonkten al naar een streepje been. We vertrokken vanuit Rosée en kwamen onmiddellijk in bosrijke, glooiende landschappen terecht, zover ons oog reikte. Iedereen werd goedgezind van al dat schoons. In Omezée picknickten we in een leuk dorpscafé. We wentelden ons in het zonnetje. Er werden leuke tips uitgewisseld rond het ideale trekkerslunchpakket. Er had er ééntje een multivitamineus, volwaardig, zelfgebakken brood mee. Die persoon beweerde met dit brood, leren maken op het KreAtief Ronserweekend, voldaan en energiek in de pas te blijven en niets anders nodig had. En inderdaad… voor wie licht bepakt hoog in het vaandel schrijft, één recept!!!!

Vandaar volgden we door valleien, bossen,… de slingerende en grillige passen van onze tochtgids Dominique. Het evidente was niet evident voor hem maar leverde ons onvergetelijke momenten op, die zowel de natuur op zijn best serveerde als ook mijn lichamelijke capaciteiten deed kreunen.
We passeerden Surice, Romedenne, Soulme, Gochenee, Hermeton sur Meuse. Op het einde zagen we nog een hert aan de jacht ontsnappen… We overnachten in “Moulin de la Vallée d'Hermeton. Een toplocatie voor wie van gezelligheid, mysterieuze hoekjes, knisperende kachels,… houdt. We werden gastvrij onthaald door de uitbater. Martine serveerde ons mondstrelende gerechten vergezeld van interessante babbels. Moe en voldaan werd deze eerste dag afgesloten.

Op zondag starten we in Hermeton sur Meuse waar ons meteen al een zware etappe stond te wachten. We moesten zo snel en stil mogelijk 6 km. bos afleggen om de jacht te ontlopen, door de Vallei van de Hermeton. Het had een vaartje, dat tempo van Dominique. Het touwenparcours maakte de klimpartij nog avontuurlijker. De zon die door het bladerdek scheen en het kabbelende riviertje deed glinsteren waren des te ontspannender. Voor de picknick had iedereen zijn eigen kijk op het meest geschikte plekske. De ene at liever onder hoogspanning, de ander bricoleerde in de schaduw een tafel met stoelen van boomstronken bijeen en nog anderen ploften neer op het malste stukje gras onder een stralende zon.

Het laatste stuk bracht ons vanuit de Vallei van de Hermeton door Omezée naar Rosée terug. Bedankt Martine en Dominique voor het onvergetelijke weekend.