Het Djebel (= Berg) Sahro gebied is een must voor de avontuurlijke wandelaar. Het is een weinig bezochte streek waar grillige, door wind en zand geërodeerde rotsformaties, het landschap steeds weer een ander uiterlijk geven. Ruige bergen tot 2700 meter, dalen vol geërodeerde rotsen en gestolde lava en wadi’s met steile wanden geven je bijna de indruk van een maanlandschap. Dat wordt nog versterkt doordat veel rotsen blauw van kleur zijn! De Djebel Sahro strekt zich uit over een afstand van meer dan 100 kilometer en wordt in het westen gescheiden door Draa-vallei van de Anti-Atlas. In de Djebel Sahro wonen de Aït Atta. Deze stam was in de 17de tot de 19de eeuw de belangrijkste stam van zuidelijk Marokko. Ze hebben nooit onder het gezag van de sultans gestaan en bleven als laatsten verzet bieden tegen de Fransen. We herkennen ze aan hun typische zwarte kamelenharen tenten.

Het programma ziet er als volgt uit:

Dag 1: Brussel - Marrakech. Avondmaal & overnachting in een comfortabele riad/hotel.

Dag 2: Vertrek naar onze eerste bivakplaats: we moeten over de spectaculaire bergpas van Tizi Tichka (2260 m) en door de Dadesvallei. Onderweg zien we steile bergflanken bezaaid met lemen dorpen, terrascultuur, palmentuinen, oude kashba’s en ksour (versterkte dorpen). Veel bochten- en klimwerk! Overnachting (bivak of gîte) in Tagdilt (1610 m). Alle bagage wordt op de muilezels geladen, kennismaking met onze kookploeg/muildierdrijvers.

Dag 3: Vertrek naar het plateau van Tabous’Aid (1760) en afdaling naar Aka Bou Angorf door de kloven van Agoulzi n’Dakim en klim naar Afla Tifaklin (1794 m). Lunch bij de nomaden van Aït Atta, vervolgens klim naar de top van de Tizi n’Irhoui (2542 m). Afdaling naar Tiglagla met zicht op de mooie vallei. Bivak aan de voet van de Amlal. Prachtige etappe, ongeschonden natuur, stilte, hier en daar sporen van landbouw. Ontmoeting met herders.

Dag 4: Afdaling naar de vallei van Tiglagla tot het dorp Agorzée, om vervolgens door de kloven van Ouringui te trekken (2210 m). Lunch bij de oude kashbah van Irhissi, daarna gemakkelijke klim om boven de kloof uit te komen en te genieten van een adembenemend zicht op het reliëf. Nog twee dorpjes om aan te komen op onze bivakplek van Berkou (1460 m). Deze dag genieten we vooral van het gevarieerde landschap, kloven, rotsen, palmbomen… Misschien krijgen we wel het heerlijke ourfenbrood met kruiden/ajuin en drinken we thee bij de lokale bevolking.

Dag 5: We wandelen door de vallei van Berkou naar het dorp d’Ifsane en klimmen naar Tizi n’Gougned (2560 m). Prachtig zicht op het dorp Iiazoun en de streek van Nkob. Doortocht door de vallei van Tafounest om op het plateau van Ouine Tiretane te komen. Na de afdaling naar het dorpje Igli bereiken we onze bivak. Deze dag belooft ons een spectaculair maanlandschap, grillige rotsformaties met vele vergezichten over heel de bergketen. Igli zelf is een klein paradijsje: er wonen maar 2 families (i.p.v. 20 vroeger!), kleine gerstakkertjes, amandelbomen, soms wat groenten, en een onvergetelijk panorama van 360°!

Dag 6: Vertrek uit Igli en stevige klim tussen het ‘Kamelenhoofd’ en Tassigdelt. We komen langs Tafraout N’ousti en lunchen op de top van Djebel Sahro (de Kouaouch, 2592 m, net een rotsachtige piramide). Immens panorama over de hele streek! Bivak bij Imi n’Ouarg om te bivakkeren bij de nomaden.

Dag 7: Terug naar de vertrekplaats over de top van de Tizi n’Ouarg en Isk n’Ferd, vanwaar je een zicht hebt op heel de Rozenvallei en de Hoge Centrale Atlas. Vertrek en overnachting naar Ouarzazate.

Dag 8: Terugkeer naar Marrakech. Vlucht naar huis of verlenging.

Traditiegetrouw gaat deze fietsvakantie door in Frankrijk. We vertrekken in het departement Lot en trekken verder naar het departement Aveyron. De rivier “Lot” zal regelmatig onze gids zijn. Een paar jaar geleden hebben we al gefietst in de buurt van de Lot, maar nu is het vooral de bovenloop die aan bod komt. Tijdens onze fietstocht moet er regelmatig een helling op gefietst worden. We vermijden steeds dubbele pijltjes, dit wil zeggen dat we hellingen steiler dan 9% trachten te vermijden en dat we ons per dag limiteren tot maximum 7-8 hellingen van dat formaat (indien de tochtbegeleider zich natuurlijk niet van weg vergist). Zoals gewoonlijk doen we het middelgebergte aan met hoogtes tot ongeveer 1400 meter.

Op 12 juni om 18u00 afspraak op de camping “Domaine du Surgié” 2 km ten oosten van het stadscentrum van Figeac. Zij die met de trein reizen zullen wel pas rond 20u00 aankomen. Figeac is een bezoekje waard. Het is één van de hoogtepunten in Frankrijk van de middeleeuwse bouwkunst. De ontwikkeling van het bouwen van de 12e tot de 14e eeuw is goed terug te vinden in verschillende huizen.

Op 13 juni vertrekken we in oostelijke richting. Het duurt wel eventjes eer we de oevers van de Lot bereiken. Pas na een 25 km komen we in de buurt van Flagnac de Lot tegen. De rest van de dag zal deze mooie rivier onze metgezel zijn en zal ons leiden naar onze eerste overnachtingsplaats, Entraygues-sur-Truyère. Voor de eerste dag houden we het op een 60 - 65 km en het klimmen is beperkt gebleven.

Entraygues-sur-Truyère - Laguiole is het traject van de tweede dag. De rit van vandaag telt 65 - 70 km en is lastiger dan de eerste dag. Er is wel mogelijkheid tot inkorten waardoor een aantal beklimmingen worden vermeden. We verlaten de Lot en volgen eerst stroomopwaarts het riviertje Truyère dat in de Lot uitmondt. Dan fietsen we verder naar Lacroix-Barrez, waarna we op zoek gaan naar de “Gorges de la Truyère”. Voor het laatste deel peddelen we oostwaarts om onze tenten op te slaan in l’Anguiole.

Op 15 juni komen we de top van onze tocht tegen in de streek Monts d’Aubrac (1400 m). We fietsen op de grens tussen 2 landschappen, ten westen van ons een bosrijke omgeving en ten oosten van ons een plateau van vulkanische oorsprong (de Auvergne is niet ver weg). We fietsen verder in zuidelijke richting, draaien en dalen af naar het westen om te overnachten in Sainte-Eulalie d’Olt en... we hebben de Lot teruggevonden. Onze teller staat voor vandaag op 70 - 75 km. Inkorten is mogelijk.

Op 16 juni rijden we weg van de Lot naar het zuidwesten, langs de rand van het “Forêt des Palanges”, om na 60 - 65 km aan te komen op onze rustplek, Rodez.

17 juni: rustdag!!! Batterijen opladen, alles kan, niets moet. Rodez is een relatief grote stad (± 25 000 inwoners). De oude stad wordt gedomineerd door de kathedraal opgetrokken in rode zandsteen. Een wandeling door de oude binnenstad is zeker de moeite waard. Onze camping ligt in de buurt van een GR pad, een natuurwandeling kan dus ook.

Op 18 juni doorkruisen we de Causse du Comtal. Causses zijn kalkplateaus (700 - 1200 m) in het Centraal Massief met een typische, relatief schaarse begroeiing. Het heimwee naar de Lot is echter te groot en we zoeken die dus terug op in Estaing. De weg die hier naast de Lot loopt is iets drukker dan wat wij gewoon zijn. Dus nemen we weer afscheid van de Lot. We moeten de vallei uit om uiteindelijk in Le Nayrac in onze tent te kruipen. We hebben weer 60 - 65 km gefietst. Kleine inkorting mogelijk.

Iets vroeger opstaan op 19 juni, niet omdat de rit zo zwaar is of omdat de afstand zo lang is (60 - 65 km), nee, ons einddoel is Conques, een klein dorpje maar heel pittoresk met heel wat cultuurschatten. Een bezoekje meer dan waard, dus mogen we vanavond niet te laat aankomen. Het is wel even zoeken om op de juiste plaats de Lot weer over te steken, want de dubbele pijltjes liggen aan alle kanten op de loer. We wagen de oversteek in Entraigues-sur-Truyère waar we enkele dagen geleden overnacht hebben. Vandaar gaat het even zuidwaarts om dan resoluut voor het westen te kiezen, waar we uiteindelijk onze tenten kunnen opslaan in Conques. Inkorten mogelijk. Midden in dit dorp, omgeven door oude huizen in steile stegen, staat een prachtige romaanse kerk met een kostbare schat. De kerk is een overblijfsel van een abdij waar destijds pelgrims op weg naar Santiago-de-Compostella overnachtten.

20 juni: onze laatste fietsdag. Ook niet te laat opstaan vandaag. We moeten nog 70 km fietsen eer we weer op ons oorspronkelijk vertrekpunt aankomen. Via een zuidelijke boog vermijden we de drukke baan die twee steden aandoet om uiteindelijk weer in Figeac aan te komen. Inkorting mogelijk.

21 juni: weer naar huis toe,... maar we hebben nog een mooie zomer voor de boeg en al heel wat vakantieherinneringen.

De Ronsers doen twee minitreks door het meest vergletsjerde berggebied van de Italiaanse Alpen, en onderlangs de twee kilometer hoge noordwand van de Ortler. We stappen dicht onderlangs gletsjertongen en via puinhellingen en vriendelijke almen doen we de ronde van de Koning van Südtirol. Overnachting steeds in berghutten hoog in het Stelvio Nationaal Park. Dagelijks minstens 6 uur stappen met grote hoogteverschillen. Er zijn dagen dat we boven de 3000 meter zullen stappen. Deze trektocht is dus op maat van geoefende bergstappers.