Tijdens de zomervakantie biedt deze Groene Haltewandeling een gevarieerde tocht langs natuur, erfgoed en trage wegen in de groene rand rond Brussel. Het traject verbindt het station van Dilbeek met dat van Asse en volgt een parcours van ongeveer 23 kilometer, grotendeels over onverharde paden.

De wandeling start aan het station van Dilbeek en zoekt vrijwel meteen de rust op. Via een smal pad wordt de bebouwde omgeving snel ingeruild voor groen, met als eerste hoogtepunt het natuurgebied de Wolfsputten. Dit gebied kenmerkt zich door een afwisseling van natte en droge zones, met plankenpaden, open graslanden en bosrijke stukken. De route slingert door het landschap en biedt zicht op brongebieden, moerassige zones en licht glooiende open plekken.

Na het natuurgebied stappen we verder langs veldwegen en landelijke paden richting Sint-Martens-Bodegem. Hier wisselen open akkers, weiden en kleine bosfragmenten elkaar af. Het traject volgt grotendeels trage wegen, waardoor het verkeer op afstand blijft en de focus ligt op het landschap. In deze zone passeren de Ronsers onder meer het historische Huisje Mostinckx en de omgeving van de Sint-Martinuskerk, die samen een beeld geven van het landelijke verleden van de streek. Vervolgens gaat de route verder richting Sint-Ulriks-Kapelle. Onderweg worden verschillende onverharde paden afgewisseld met korte verharde stukken. Het traject loopt langs onder meer een van de laatste hopvelden in de regio en doorkruist het domein rond kasteel La Motte. Hoewel de nabijheid van de E40 hier merkbaar kan zijn, blijft de route zelf ingebed in groen, met passages langs boomgaarden en open velden.

In het tweede deel van de tocht verschuift het landschap geleidelijk naar de Brabantse Kouters. De openheid neemt toe en de glooiende akkers domineren het uitzicht. De route volgt hier een netwerk van veldwegen en landelijke wegen die de historische akkerstructuren doorkruisen. De combinatie van hoogteverschillen en open zichten zorgt voor een ruimtelijke beleving, waarbij Asse als eindpunt stilaan in zicht komt.

De aankomst in Asse verloopt via de hoger gelegen delen van de gemeente, waarna het traject afdaalt richting het centrum en het station. Onderweg zijn nog sporen zichtbaar van het agrarische verleden, met verwijzingen naar de vroegere hopteelt die de regio mee vormgaf. We kiezen opnieuw voor de trein na een Ronserverfrissing.

De uitstap start aan de Bocht van Bath, ook wel het Nauw van Bath genoemd. Dit is de vaargeul waar de rivier de Schelde overgaat in de Westerschelde, gelegen in de gemeente Reimerswaal in de Nederlandse provincie Zeeland. De Bocht van Bath staat bekend als een moeilijk bevaarbare “flessenhals” voor zwaar beladen zeeschepen. Vanaf de dijk bij Bath kunnen bezoekers de indrukwekkende zeeschepen van dichtbij bewonderen terwijl ze zich door deze smalle doorgang manoeuvreren. Het Mastenbos in Kapellen, een prachtig natuur- en wandelgebied van 178 hectare, vlak bij de Nederlandse grens. Het bos wordt gekenmerkt door een afwisselend landschap en herbergt unieke historische relicten uit de Eerste Wereldoorlog. Een bijzonder hoogtepunt is het Loop­gravenpad, een wandeling van ongeveer 4,8 kilometer die bezoekers langs Duitse loopgraven en een zeventigtal bunkers voert. Verschillende bunkers zijn toegankelijk voor het publiek. Met meer bunkers dan in de volledige Westhoek vormt dit gebied een uitzonderlijk en uniek militair-historisch erfgoed in Europa. De Antwerpse Antitankgracht, ook wel het Antitankkanaal genoemd is een kunstmatige waterloop die een grote kwartcirkel rond de stad Antwerpen vormt en zich uitstrekt over ongeveer 33 kilometer. De gracht is minstens zes meter breed en verbindt de Schelde ter hoogte van Berendrecht met het Albertkanaal in Oelegem. Ze werd aangelegd tussen 1937 en 1939 als onderdeel van de verdediging van Antwerpen, met als doel vijandelijke tanks en ander rollend materieel tegen te houden voordat zij de stad konden bereiken. Vandaag vormt de Antitankgracht niet alleen een belangrijk historisch monument, maar ook een waardevol natuurgebied dat de herinnering aan een belangrijk hoofdstuk uit de Belgische militaire geschiedenis levend houdt.

We verzamelen om 10u00 op de grote, gratis parking van het station van Kapellen. Na aankomst van de trein uit Antwerpen om 10u08 vertrekken we noordwaarts. Onze tocht voert ons eerst door het park van Kapellen en vervolgens door de bos­gebieden van het Rood en het Elzenbos richting Stabroek. Van daaruit kiezen we voor een onverhard traject dat ons langs het historische Stafort aan het Antitankkanaal brengt. We blijven de onverharde wegen volgen tot in Berendrecht. Na een afwisselend stuk met kasseien en boswegen door het Reigersbos bereiken we het Schelde-Rijnkanaal, dat we ongeveer drie kilometer noordwaarts volgen. Vervolgens steken we het kanaal over via een indrukwekkende ijzeren brug en rijden we een viertal kilometer langs de Schelde­laan. Onderweg passeren we de uitgestrekte installaties van BASF. Daarna trekken we Nederland binnen en zoeken we opnieuw de Schelde op. Langs de oevers van deze machtige rivier bereiken we het dorp Bath, waar we halt houden voor onze picknick. Na de middag zetten we onze tocht voort door de uitgestrekte Nederlandse polders richting Ossendrecht. Daar nemen we opnieuw een onverharde weg die ons naar De Leeuw van Vlaanderen brengt, een bekend grenscafé op het grondgebied van Zandvliet. Hier lassen we een korte pauze in.

Daarna fietsen we door het prachtige Moretusbos naar Putte-Kapellen. Via een rustige villawijk bereiken we het Mastenbos, waar we verder rijden tot aan het Fort van Ertbrand aan het Antitankkanaal. Door hetzelfde bos trekken we verder naar het Loopgravenpad, een bijzondere herinnering aan het militaire verleden van de streek. Van daaruit is het nog slechts een kleine twee kilometer tot aan Kasteel Dennenburg. In dit historische gebouw, ooit de Belgische Douaneschool en later een ontmoetingscentrum voor medewerkers van de FOD Financiën, genieten we van onze traditionele afscheidspint. Daarna rest ons nog een laatste traject van ongeveer drie kilometer terug naar het station van Kapellen, waar deze gevarieerde fietsdag wordt afgesloten.

Ga met ons mee op ontdekking in het prachtige land van Mortagne, een streek waar natuur, geschiedenis en rust elkaar ontmoeten. Deze grensregio, gelegen tussen België en Frankrijk, staat bekend om haar glooiende landschappen, uitgestrekte velden en charmante dorpjes met een rijk verleden. Ooit was deze regio een belangrijk knooppunt van handelsroutes en industriële activiteit langs de Schelde. Vandaag vind je er vooral stilte, natuur en mooie vergezichten. Onderweg passeren we typische landschapselementen zoals oude hoeves, waterlopen die deze streek mee hebben gevormd. Deze tocht is ideaal voor wie houdt van ontspannen wandelen in een rustige, authentieke omgeving, met aandacht voor zowel natuur als verhaal. We starten aan café Casino op het mooie dorpsplein van Kooigem, vlakbij de kerk. Kooigem is een kleine deelgemeente van Kortrijk met ongeveer 800 inwoners. Op het pitoreske dorpsplein staan twee heel oude en grote kastanjebomen, aangeplant na de bevrijding van de Eerste Wereldoorlog. De naam van het land van Mortagne komt van een Franse adellijke familie die hier in de 13de eeuw de heerlijkheid van Spiere bezat.

In deze mooie rustige streek doen we twee lussen van ongeveer 10 km. Eén van die lussen is grotendeels de bekende Bevergem­wandeling, gekend van de TV-reeks. In ons café Casino zijn er trouwens een paar dagen opnames gemaakt...

Op een hopelijk zonnige herfstdag kunnen we genieten van weidse vergezichten en stille bossen. Poperinge is een stad die bekendstaat om haar rijke geschiedenis, haar hopcultuur en de uitgestrekte landschappen van de Westhoek. Deze regio ademt rust en authenticiteit, met een uniek samenspel van natuur, erfgoed en stille getuigen van het verleden. Tijdens deze wandeling trekken we door het glooiende landschap rond Poperinge, langs velden, hoppegaarden en landelijke wegen. Poperinge is al eeuwenlang verbonden met de hopteelt, die het karakter van de streek mee heeft bepaald. Daarnaast draagt de omgeving ook de sporen van de Eerste Wereldoorlog, met tal van herdenkingsplaatsen die herinneren aan een bewogen geschiedenis. We genieten onderweg van open vergezichten, charmante hoeves en de typische sfeer van de Westhoek, waar ruimte en stilte nog vanzelfsprekend zijn.. We komen samen in de Stadsschaal, het café bij het Hoppemuseum, Gasthuisstraat 71, waar Andy klaarstaat met koffie.

We stappen door het historisch centrum van Poperinge naar het stadspark, genoemd naar onze Poperingse astronaut, Dirk Frimout. Zijn broer, kunstenaar Cier Frimout, maakte het gedenkteken waar we langs komen. We steken de ring over en volgen, iets verder, de linkeroever van de Poperingevaart, richting het ‘Wippebos’, een nog jong bos, zo’n 25 jaar geleden aangeplant. De middagstop is in de voetbalkantine van VKW Vleteren. Marnix, de voorzitter (of zijn vrouw) gaat voor ons soep maken!

Na de middag stappen we richting de Galgebossen, een mooi eiken-/beukenbos. Daarna volgen we opnieuw een eindje de Poperingevaart, ditmaal langs de rechteroever. In WO II was hier een Duits vliegveld. De toren is onlangs gerestaureerd en is open als uitkijkpost. Van hieruit zijn de torens van Poperinge mooi te zien! Het is ondertussen tijd om terug af te zakken naar ons startpunt. Ditmaal staat Andy klaar om ons te voorzien van één van onze vele streekbiertjes!

Ook dit jaar verkennen we verder de kuststreek, Zeeuws Vlaanderen en het krekengebied, waar we genieten van de rust en de prachtige natuur. We zijn misschien nog een beetje vroeg op het jaar om de prachtige herstkleuren te aanschouwen, maar we hebben alvast een verzoek gestuurd naar het KMI voor windluwe droge dagen en wees er maar zeker van dat we extra aandachtig zullen zijn voor eventuele takken op de weg.

Op zaterdag starten we aan de jeugdherberg van Maldegem, waarna we starten richting noordwest tot de Noordzee ons belet verder noordelijk te fietsen. We fietsen door een gevarieerd landschap: polderlandschap, duinengebied, Zwingebied en hopen een prachtige groepsfoto te maken met de zee als achtergrond. Met een beetje geluk mogen we terug aan het strand picknicken op het terras van de Royal Sailing Club de Zoute, maar de vriendelijke dame heeft haar zaak overgelaten en de nieuwe eigenaar moet nog gecontacteerd worden.

We overnachten in onze vertrouwde jeugdherberg Die Loyale in Maldegem waar we ook het avondeten en het ontbijt nuttigen. Naar gewoonte worden we culinair extra verwend. De jeugdherberg verkoopt geen (alcoholische) dranken in de ontspanningsruimte. Als je die wil, breng je die dan zelf mee. Voor de liefhebbers kunnen we terug een bingo organiseren.

Op zondag richten we onze pijlen naar de streek ten noorden en noordoosten van Maldegem. De vele kreken zijn hier “de landmark” bij uitstek in deze streek. Een collega tochtbegeleider heeft enkele mooie ideeën doorgestuurd die in een nieuwe tocht geïntegreerd zullen worden. Watervliet, Sint-Jan-In-Eremo, Bentille, ze klinken ons bekend in de oren.

Daar we van tradities houden, nemen we de afscheidsdronk in ons welbekende staminee op de markt in Maldegem.

Deze tocht is een herkansing van 23 oktober 2025 nadat de weergoden storm voorzagen op deze dag. Veiligheidshalve vervroegde de tochtbegeleidster de tocht dan ook met een maand. Het Zoniënwoud, een enorm restant van een eeuwenoud woud, is vandaag het decor. Het maakt deel uit van het Nationaal Park Brabantse Wouden. We fietsen over het grind en tussen statige beuken. We maken een uitstapje naar het Park van Tervuren en maken kennis met de Druivenstreek en maken kennis met de Druivenstreek en misschien, wie weet, ook de Druivenkoningin. We starten aan het culturele hoogtepunt van de dag: het AfricaMuseum. Het is maar een pedaalslag tot we in het Warandepark belanden, ook wel bekend als het Park van Tervuren. Dit was ooit het jachtgebied van de Brabantse hertogen. ­Vandaag is het één van de toegangspoorten tot het Zoniënwoud, dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Brabantse Wouden. Tegelijk is het een schitterende omgeving voor wandel- en fietstochten. Vervolgens trekken we door het park zelf.

We kunnen het bos al ruiken. De fietsdrang overvalt ons, we trekken meteen naar het decor van de dag: het Zoniënwoud. En dat is niet zomaar een bos. Dit woud aan de rand van Brussel is maar liefst 4.400 hectare groot en bestaat al van ver voor het begin van onze tijdrekening. Dit is namelijk een restant van een oerbos, waarvan de oudste bekende structuren uit het neolithicum stammen. Dat tijdperk liep van ongeveer 11.000 voor Christus tot circa 3.000 voor Christus. Het Zoniënwoud is, met andere woorden, niet van de jongsten. Die historische, groene weelde verkennen we vandaag op twee wielen. Een handvol minuten later verschijnen de eerste rijzige boomtoppen aan onze horizon. Enkele pedaalslagen later bevinden we ons in het midden van die zogenaamde beukenkathedraal. Een kaarsrecht grindpad, de Koninklijke wandeling, voert ons dwars tussen bomen die ogenschijnlijk tot in de hemel reiken. De statige beuken boezemen ontzag in.

We komen langs Hoeilaart. Het landschap is opnieuw heerlijk groen, maar net een tikje anders. Op die manier banen we ons een weg naar Overijse, kloppend hart van de Belgische druivenstreek. We trappen voorbij enkele van de tientallen serres waar de tafeldruif nog met liefde wordt gekweekt. We komen eveneens langs het Monument voor de Boswachters, een oorlogsmemoriaal opgericht in 1920. Na de Eerste Wereldoorlog werd het initiatief genomen om de omgekomen boswachters van België te eren met een gedenkteken. Een commissie bedacht het concept “stonehenge”. De deksteen draagt het opschrift: Aux forestiers morts pour la patrie 1914-1918. De elf menhirs eromheen dragen telkens naam en herkomst van een herdachte boswachter.

Niet veel verder bereiken we Het Memorial 22/03, een herdenkingsmonument voor de terreuraanslagen van 2016. Er werd gekozen voor het Zoniënwoud omdat deze plaats rust uitstraalt.

Het monument in het Zoniënwoud bestaat uit 32 blokken blauwe hardsteen van 800 kilogram die samen een ring vormen. Deze staan zo opgesteld dat ze gebruikt kunnen worden als zitbank. Rond deze blokken bevinden zich 32 berken die symbool staan voor de 32 omgekomen mensen. Er werd specifiek gekozen voor deze bomen aangezien ze symbool staan voor het leven.

Een prachtige streek, het geluk van een lichte rugzak op je schouders, en adembenemende panorama’s die zich voor je ontvouwen. Een knusse overnachtingsplek, de charme van een klein dorp en een Ronsercateraarster die je met haar kookkunst verwent – wat heb je nog meer nodig voor een onvergetelijk weekend? Er is zelfs een sauna …

We komen op vrijdagavond toe en genieten er meteen van een spaghetti, klaargemaakt onder leiding van Hilde Vandevelde. We installeren ons op de kamer.

Zaterdag trekken we eropuit voor een tocht van 20 km. ­Vanuit Ambly wandelen we richting het gehucht Roimont, waar al meteen een stevige klim onze kuiten op de proef stelt. Een flinke opwarmer, en zeker niet de laatste van de dag. Het grootste deel van de route loopt langs de bosrand van het Plateau van Saint-Hubert. We wisselen open hoogtes af met dalen waarin kleine riviertjes stromen, en wandelen door een afwisseling van naald- en loofbossen. Deze tocht heeft werkelijk alles in huis. In het eerste dal steken we de Masblette over, een zijriviertje van de Lomme. Het water van de Masblette werd in de 18e eeuw gebruikt voor een ijzergieterij tussen Nassogne en Saint-Hubert. De Lomme stroomt via de Lesse naar de Maas en uiteindelijk naar de Noordzee. Onderweg kruisen we ook af en toe markeringen van de GR17 en GR151.

In Masbourg, met zijn charmante kleine kerk, steken we de N849 over en opnieuw de Masblette, op weg naar Nassogne. Deze gemeente ligt op de grens van de Ardennen en de Famenne, met een hoogteverschil van 210 m tot 560 m — iets wat we op zaterdag 26 september zeker zullen voelen. Via een klein bedevaartsoord wandelen we Nassogne binnen. In totaal overbruggen we die dag 524 meter stijgen en dalen. Moe, maar ongetwijfeld voldaan, bereiken we onze overnachtingsplaats waar een hapje en een drankje op ons wachten. Wie wil, kan helpen met het bereiden van de maaltijd; anderen dekken de tafels of doen de afwas — vele handen maken licht werk.

Op zondag staat een tocht van 18 km op het programma. We vertrekken vanuit onze overnachtingsplaats richting On, al nemen we uiteraard niet de kortste weg. We volgen een gevarieerd parcours van verharde en onverharde paden door bossen en open landschappen, met mooie vergezichten over het heuvelachtige terrein. In On is er geen garantie op een drankgelegenheid. Met wat geluk is de rugbykantine open, maar reken daar niet op en voorzie dus voldoende water. Zonder dat we het echt merken, gaat het voortdurend licht bergop en bergaf. Via het Bois de On en het Bois de Lamsoul keren we terug naar Ambly. Die dag klimmen en dalen we in totaal 472 meter. Het hoogste punt van de tocht ligt op 413 meter, al bevindt dat zich niet in On. Ambly zelf ligt op 294 meter boven zeeniveau.

Fietsen in de Vlaamse Ardennen betekent genieten van een unieke combinatie van glooiende landschappen, pittoreske dorpen en een rijk historisch erfgoed. Deze streek, bekend om haar kuitenbijtende hellingen en charmante vergezichten, nodigt uit tot ontdekking op het ritme van de fiets. Tijdens deze tocht verkennen we niet alleen de natuurpracht, maar ook enkele van de meest markante culturele en historische plekken die deze regio zo bijzonder maken. Eertijds stond de stad Oudenaarde bekend om haar bloeiende wandtapijtproductie, die haar faam bezorgde van de 16de tot de 18de eeuw. Vandaag getuigt het prachtige stadhuis, erkend als UNESCO-werelderfgoed, nog steeds van die rijke geschiedenis. Maar Oudenaarde heeft meer te bieden: de indrukwekkende Walburgakerk, het historische huis van Margaretha van Parma en het Centrum Ronde van Vlaanderen maken een bezoek meer dan de moeite waard. Vanuit Oudenaarde trekken we richting Ename, waar het Provinciaal Archeologisch Museum zich uitstrekt over maar liefst 8 hectare. Ook in het dorp zelf vinden we nog enkele opmerkelijk goed bewaarde historische gebouwen. De tocht gaat verder langs Munkzwalm en Velzeke, waar het Provinciaal Romeins Archeocentrum een boeiende inkijk biedt in het verre verleden.

Via schilderachtige wegen bereiken we het Kasteel van Leeuwergem, waarvan de prachtige tuin jaarlijks in september te bewonderen is tijdens de tuindagen. Niet veel later komen we aan in Zottegem, een stad rijk aan erfgoed, met onder andere het Egmontkasteel, de Egmontcrypte en het standbeeld van Lamoraal van Egmont.

We sluiten de route af met een ontspannen terugrit naar Oudenaarde, langs charmante kleine dorpjes die de streek haar unieke karakter geven.

De Geelstervallei dankt haar naam aan de mysterieuze bosgeelster. Dit zeldzame plantje siert de oevers van de Molenbeek, de levensader van het gebied. Een gezonde portie ruige natuur, onverharde paden met een vleugje avontuur, bloemen, vogelzang en verwondering: dat vind je hier! Diezelfde Molenbeek kronkelt ook door Honegem, waar natte weides, levendige poelen en knotwilgen het decor vormen van deze wandeling.

Met de spoorweg als leidraad stappen we ze snel mogelijk de bebouwde kom uit naar de Geelstervallei. Via Wanzele gaat het naar Impe, waar we in een cafeetje onze dorst kunnen lessen en eventueel ook picknicken. Na de middag blijft het onverhard tot we op de N9 stoten. Hier verlaten we de Geelstervallei richting Solegem en Honegem om in een ruime bocht rond de bebouwde kom van Lede terug bij het station of in de Stube vlakbij te belanden.

Sint-Baafs-Vijve en Sint-Eloois-Vijve liggen in de vallei van de Leie. Twee vlassersgemeenten met tal van stille en landelijke paden en wegen. Sint-Baafs-Vijve is het geboortedorp van André Demedts, schrijver en gewezen directeur van radio BRT-West-Vlaanderen. Dit dorp is ook gekend voor de jaarlijkse "hondenzwemming" in oktober. Sint-Eloois-Vijve is al van in de Romeinse tijd een kruispunt geweest van belangrijke wegen. Het vroegere plattelandsdorp is door de vlasnijverheid uitgegroeid tot een sterk geïndustrialiseerde deelgemeente van Waregem. Sint-Eloois-Vijve is het geboortedorp van Emile Claus, impressionistisch schilder die evolueerde naar het luminisme.

Vanuit pub Ter Leie steken we de Leie over en volgen we de Vijverdreef; we passeren op een zucht van de Mandel(beek). We stappen verder via de Driekoningenstraat en de Drogenbroodstraat en bereiken Boone's Dreef. Tal van landelijke wegen en wandelpaden brengen ons naar het centrum van Sint-Baafs-Vijve. We komen langs het André Demedtsmuseum en de Sint-Bavokerk. De Leie is onze metgezel naar onze picknickplaats. Na een deugddoende picknick in Ter Leie stappen we rond de sportvelden naar de Gentseweg. Na deze risicovolle oversteek komen we aan het natuurgebied de Gaverbeekse Meersen op de grens van Waregem en Zulte. We volgen grotendeels de oude spoorwegbedding van de lijn Ingelmuster-Waregem tot aan de Vijfseweg en via de Ter Elstwegel bereiken we het park Ter Elst. We doorkruisen enkele rustige villawijken om opnieuw de Gentseweg te dwarsen en onze weg te vervolgen via de Koekoekstraat en de Grottelaan naar de Leie. De barrage brengt ons terug nar onze aankomstplaats.

De Leiestreek, ten zuiden van Kortrijk. Vroeger de streek van het vlas en de vlashaarden. Ook nu is er nog veel landbouw, maar de industrie is plaatselijk eveneens belangrijk. Het is een regio met een rijke geschiedenis, vooral door de invloed van Frankrijk (de Leie vormt de grens met Frankrijk.) De landelijke vergezichten trekken veel wandelaars en fietsers aan in deze mooie rustige omgeving.

Vanaf het station nemen we de fietsbaan naar Zwevegem (waar lang geleden het Ronseren begon!) en rijden door tot Knokke. Nu rechtsaf en we zitten in een pastoraal landschap, richting Bellegem. We beklimmen enkele ‘bergen’ zoals de Katteberg (62 m) en de Geitenberg (52 m). Via het Bellegembos geraken we in St.-Denijs: we zijn halfweg. Nu op veldwegen naar Ten Rooden Duifhuize, een prachtige boerderij (nu ook camping). Verder naar Moen, het kanaal Kortrijk-Bossuit en dan terug naar de start.

Voor de laatste fietstrektocht die we zelf organiseren hebben we het glooiende landschap van Waals-Brabant en het land van Charleroi uitgekozen. We starten vanuit de laat 20ste eeuwse nieuwe urbanisatie van Louvain-la-Neuve en fietsen naar het 19de eeuwse industrieel erfgoed van Charleroi. Daartussen vinden we vooral rustig platteland, met af en toe een stuk kanaal er bovenop. We overnachten in de jeugdherberg van Charleroi.

Zaterdag 25 juli 2026

We maken een zuidelijke halve bocht rond Louvain-la-Neuve en Ottignies, om zo snel mogelijk in de velden te raken en fietsen westelijk richting Renival. We doen even Vieux Genappe aan (mogelijk vinden we hier een café om te picknicken, maar dit is nog niet zeker). We passeren door Houtain-le-Val en langs het ULM vliegveld Baisy-Thy. We fietsen ten zuiden van Nijvel, door Petit Roeulx-lez-Nivelles naar het kanaal Charleroi-Brussel, dat we kort volgen tot Gouy-lez-Piéton. Hier kruisen we de E42, rijden door Courcelles opnieuw naar het kanaal Charleroi-Brussel, dat we eigenlijk als toegangsweg naar Charleroi gebruiken. Eens in Charleroi centrum zoeken we de Samber op langs de Ville Basse, om na 71,4 km bij de jeugdherberg aan te komen, waar we onze fietsen kunnen stallen en ons bedje spreiden.

Zondag 26 juli

We verlaten Charleroi langs het zuid-oosten en volgen de eerste 12 km de Samber, langs Châtelet en Pont-de-Loup. Ter hoogte van de Terril du Roton verlaten we de Samber en komt een eerste stevige klim naar Lambusart. We steken de E42 en de N98 over om Boignée te bereiken. We passeren het Hoevekasteel van Tongrenelle en rijden naar Grand-Manil. Hier in het dorp zou er volgens het internet een café moeten zijn. We vervolgen onze weg door de velden naar Grand-Leez, draaien voor Thorembais-Saint-Trond af naar Chaumont-Gistoux. Vanaf hier draaien we naar het westen, via Vieusart bereiken we terug Louvain-la-Neuve, na ongeveer 71 km.