Verschillende streken wagen zich aan de vergelijking met Zwitserland en noemen zich “la petite Suisse”. In Frankrijk noemt de Avesnois zich “la petite Suisse du Nord” en in Normandië is er ook een streek die zich “la petite Suisse” of “la Suisse normande” noemt. In Engeland claimt een streek in Exmoor de titel “Little Switserland”. In België associeert men “Klein-Zwitserland” in de eerste plaats met het Müllerthal in Groothertogdom Luxemburg en het is ook daar waar onze mini-vakantie zich afspeelt. De hoogste toppen steken slechts enkele honderden meters boven de zeespiegel uit, dus op dat vlak is een vergelijking met Zwitserland zeker overdreven. De imposante zandsteenrotsen met smalle spleten en diepe ravijnen maken van de regio wel iets heel bijzonders. Bepaalde stukken van het traject zullen een licht avontuurlijk karakter hebben en zijn niet geschikt voor mensen met hoogtevrees of claustrofobie. Sommige passages zijn slechts 40 cm breed. We houden het bij dagtochten en een kleine rugzak want met een grote rugzak geraak je nog moeilijker door de spleten. Bij regenweer kan de volgorde van de tochten omgewisseld worden of is het mogelijk dat voor totaal andere, eenvoudigere wandelingen wordt gekozen. De schoonheid van de geplande wandelingen komt niet tot zijn recht bij regenweer en de geplande paden kunnen er dan ook glad bij liggen. We verblijven in de comfortabele jeugdherberg van Echternach, prachtig gelegen aan het meer van Echternach.

Vrijdag 3 april

We beginnen onze vierdaagse in Müllerthal met een relatief eenvoudige wandeling van 13 km. Het dorpje Müllerthal is piepklein, maar heeft naambekendheid verworven aangezien de regio dezelfde naam heeft en de Müllerthal Trail een bekende meerdaagse wandelroute is van 112 km, bestaande uit drie wandellussen. We houden het bij dagtochten, maar pikken gedurende meerdere dagen wel de mooiste stukken mee van de Müllerthal Trail. Eén van de hoogtepunten vandaag is de Schiessentümpel, een kleine schilderachtige waterval in de Zwarte Ernz. De kunstzinnige stenen brug erboven is het uithangbord van de regio. Een ander hoogtepunt is de Kalktufbron. Kristalhelder kalkhoudend water stroomt hier over een richel in een schitterend bekken. Na de wandeling rijden we naar de jeugdherberg van Echternach.

Zaterdag 4 april

De komende 2 dagen zijn feestdagen, dus vandaag slaan we eerst wat eten in voor de komende dagen bij de Cactus supermarkt. Nadien rijden we door naar Berdorf waar we parkeren op een kleine parking links bij het binnenrijden van de straat Beim Martbusch (of Beim Maartbesch in het Letzeburgs). Dit is net vóór het kerkhof dat aan de rechterkant is gelegen. Als deze parking volzet, parkeren we op de parking van de school net achter het kerkhof. Vandaag mag je je aan alles verwachten: grillige zandsteenformaties, uitzichtspunten, ladders, trappen, nauwe passages, grotten, tunnels, labyrinthen,... Kortom, Klein-Zwitserlang pur sang. De bezienswaardigheden hebben niet de meest aanlokkelijke namen: de dodenkamer, de hel, het rovershol, … Dit schrikt de toeristen helaas niet af, want we mogen hier wel wat drukte verwachten tijdens dit verlengde weekend. We wandelen eerst zuidwaarts tot Müllerthal waar we gisteren zijn gestart. Nadien volgen we de Zwarte Ernz stroomafwaarts. Net voor Grundhof klimmen we uit het dal richting Berdorf.

Zondag 5 april

We vertrekken te voet aan de jeugdherberg voor een pittige wandeling van 22 km. We tappen uit hetzelfde vaatje als gisteren met mysterieuze rotsformaties, nauwe passages, trappen, … maar het blijft ongetwijfeld bekoren. ‘s Middags bereiken we Berdorf en hier zouden we toch een cafeetje moeten vinden. Na de middag dalen we terug af naar Echternach door de vallei van de Aesbech. De toeristische Perekop laten we letterlijk links liggen, maar we passeren wel nog interessante rotsformaties zoals de Wolfskloof. Moe maar voldaan bereiken we ‘s avonds de jeugdherberg.

Maandag 6 april

Vandaag profiteren we van een bijzondere troef van Groothertogdom Luxemburg: het openbaar vervoer dat hier als eerste land ter wereld voor iedereen gratis is sinds 2020! Op een boogscheut van de jeugdherberg nemen we de bus naar het voormalig treinstation van Consdorf. Na de stevige wandeling gisteren houden we het vandaag bij een relatief eenvoudige wandeling van 17 km en gemiddeld bergaf. We bereiken vrij vlug de attractie van de dag: de “Kuelscheier”, een groep van rotsen met in het midden een donkere, smalle rotstunnel van ongeveer 100 meter lang. Een waterbron onder de rotsen markeert de overgang van de doorlatende zandsteen naar de onderliggende minder doorlatende, kleiachtige mergel. De naam “Kuelscheier” is waarschijnlijk ontstaan uit het feit dat houtskool uit de kolenmijnen in het gebied tijdelijk werd opgeslagen in de kloven van de rotsgroep. De spleten dienden als een soort van opslag en kregen zo de naam “Kuelscheier”, oftewel “kolenschuur”. Via de Müllerthal Trail bereiken we Scheidgen en iets later Echternach waar de afscheidsdrank voorzien is in de jeugdherberg.

Nu kerst achter de rug is, kijken we uit naar het officiële begin van de lente. Het is de 31ste (en meteen de laatste) keer dat we het fietsseizoen van de Ronsers op gang trekken met een fietstrektocht met Pasen. We hopen dat we in 2027 kunnen aansluiten bij iemand die de traditie wil verder zetten. Dit jaar opteren we voor West-Vlaanderen, We verkennen de kust en het Brugse achterland en overnachten in Hostel Dunepanne, de nieuwe Jeugdherberg van De Haan.

Het parcous is grotendeels vlak, hoogstens zwak glooiend, wat je in de kuststreek ook wel verwacht. Het hoogste punt is 45 m. Zoals altijd zoeken we verkeersluwe wegen op, wat ook inhoud dat er hier en daar een onverhard stukje in kan zitten. De dag­afstanden draaien rond de 70 km.

Dag 1: Paaszaterdag, 4 april 2026

We vertrekken van de stationsparking van Tielt. De ingang van de parking vind je aan het kruispunt van de Bedevaartstraat met de Blekerijstraat. We fietsen eerst een klein stukje oostwaarts om de bebouwde kom te ontwijken. Daarna draaien we naar het noorden, schuiven tussen Schuiferskapelle en Ruiselede door langs de Gulke Putten naar Maria Aalter, om langs het Kanaal Gent-Brugge Beernem te bereiken. Via Sijsele en het Kasteel van Male bereiken we de Brugse vesten. Langs de Sint Pietersplas rijden we naar de Uitkerkse Polder, via Wenduine naar De Haan. Aan de Dunepanne hoort onze kilometerteller op 70 km te staan. Er zitten 3 km gravel, 1,4 km onverhard en 500 m kasseiweg in.

Dag 2: Paasdag, 5 april 2026

Op picknick en regenbenodigdheden na blijft de bepakking in de jeugdherberg op ons wachten. We starten zuidwestelijk door de polders, passeren Klemskerke langs het westen en volgen een kort stukje het Kanaal Gent-Oostende. We steken de A10 en de E40 over naar de plas De Hoge Dijken, fietsen rond Westkerke en Gistel naar De Abdij Ter Putte. Vervolgens gaan we langs Zande, Leke, Sint Pieters Kappele en Slijpe naar Leffinge. Langs Stene rijden we naar de voorhaven en de spuikom van Oostende. We zoeken de kust op tot Bredene, en rijden dan langs Vosseslag terug naar De Haan. De totale afstand is berekend op 71 km, waarvan 6,8 km kasseien en minder dan 10 m onverhard.

Dag 3: Paasmaandag, 6 april 2026

Met alle bagage terug naar het station van Tielt. We verlaten De Haan langs het zuiden, fietsen door Klemskerke naar de Geersenmolen. We bereiken Jabbeke langs de polders en het Kanaal Gent-Oostende. Vervolgens doen we Zerkegem, Eernegem en Ichtegem aan, om Het Kasteel van Wijnendalete bereiken. We passeren Torhout langs het westen, via het Moereveld en rijden naar Gits. Hier draaien we naar het oosten, fietsen langs Koolskamp en Pittem naar het station van Tielt. Het traject zou 69 km lang moeten zijn, waarvan 8 m kasseien, 700 m gravel en 190 m onverhard.

Laat je meevoeren op de Drie Kastelen wandelroute vanuit Ten Hove (Brugge): een gevarieerde tocht vol groene dreven, bossen en prachtige kastelen. Je wandelt er langs de kasteeldomeinen Tillegem, Tudor en Beisbroek, verbonden door brede dreven, bospaadjes, heideveldjes, weilanden en oude boomgaarden. Onderweg proef je iets van de geschiedenis van de Brugse elite, maar vooral van de stilte in de uitgestrekte Kasteelbossen en het Chartreuzinnenbos. Een wandelroute die verrast, vertraagt en verbindt. Perfect voor wie Brugge van zijn groene kant wil ontdekken.

In de voormiddag wandelen we langs het statige Tillegemkasteel en het charmante Tudorkasteel, waar geschiedenis en landschap elkaar moeiteloos vinden. Tijd voor verhalen, foto's en vooral genieten. Rond de middag houden we halt in het Koetsenhuis, een ideale plek om even te verpozen en nieuwe energie op te doen in een sfeervol decor. In de namiddag trekken we verder vanaf kasteel Beisbroek, dwars door het mysterieuze Chartreuzinnenbos, richting Tillegembos. Het laatste deel van de route brengt ons via een rustige woonwijk weer terug naar Ten Hove voor de afscheidsdrink.

Wat duiding bij de kastelen:

Tillegemkasteel begon in de 12de-13de eeuw als een middeleeuwse waterburcht, midden in moerassen. Het kasteel moest toen vooral beschermen. Pas later, in de 17de en 18de eeuw, werd het omgevormd tot een comfortabel herenkasteel. De vijvers en dreven die we vandaag zien, zijn restanten van die oude verdedigingsstructuren. Sinds de 20ste eeuw is het eigendom van de provincie West-Vlaanderen en maakt het deel uit van het provinciedomein Tillegembos. Het Tudorkasteel lijkt oud, maar is het eigenlijk niet. Het werd pas begin 20ste eeuw gebouwd, in Engelse Tudorstijl. Rijke families lieten toen graag romantische kastelen bouwen die 'middeleeuws' oogden, puur voor de sfeer. Een beetje geschiedenis … met een knipoog. Beisbroek was ooit een landgoed, maar kreeg in de 20ste eeuw een heel nieuwe rol: hier werd een sterrenwacht ondergebracht. Terwijl het kasteel dus eeuwenoud oogt, werd er plots naar de toekomst gekeken. Van kastelen naar kosmos.

Waar l'Eau Noire en l'Eau Blanche samenvloeien, begint de vallei van de Viroin. Daar, in het hart van de Naamse Ardennen, ligt Viroinval – het ideale decor voor een ontspannen Ronserweekend. Als je houdt van rust en natuur, van betoverende landschappen en de charme van het landelijke erfgoed, dan vind je hier precies wat je zoekt.

De gemeente Viroinval maakt deel uit van het Natuurpark Viroin-Hermeton, een uitgestrekt gebied vol bossen, riviertjes en kalksteenheuvels. De stromen van de Viroin kronkelen tussen groene valleien en oude dorpen, waar de tijd lijkt stil te staan. Het is een landschap dat uitnodigt om te verkennen: te voet, met de fiets of gewoon in goed gezelschap, genietend van stilte en frisse lucht.

De Ronsers kunnen kiezen uit talloze bewegwijzerde paden. Een rustige wandeling langs de Viroin, een pittigere klim bij de rotsen van Nismes of een panoramatocht vanuit Vierves-sur-Viroin – elk traject belooft afwisseling en prachtige vergezichten. Onderweg duiken kleine verrassingen op: een kapel verscholen in het groen, een bron langs het pad, een veld vol vlinders. Hier hoeft niets, en mag veel: stappen, fietsen, praten, zwijgen, lachen, dromen. Viroinval biedt met zijn kalme ritme en natuurlijke schoonheid precies wat De Ronsers waarderen: actief genieten zonder haast, midden in een streek waar natuur en eenvoud vanzelf de toon zetten.

We komen op vrijdagavond toe en genieten meteen van een bord spaghetti. Daarna maken we plannen voor de fiets- en/of wandeltochten van het weekend. Hieronder vind je alvast enkele voorstellen.

Zaterdag, 61 km fietsen

Om het aantal hoogtemeters enigszins beperkt te houden, volgen we de vallei van de Viroin in westelijke richting. De bewegwijzering met knooppunten wijst ons de weg: 55 - 85 - 65 - 22 - 21 - 23 - 76 - 24 - 98 - 42 - 38 - 71 - 97 )- 19.

We wijken even af van het netwerk om het centrum van Mariembourg te bezoeken. Daarna tellen we af via knooppunten 19 - 18 - 17, volgen de RAVeL tot knooppunt 9, en slaan via knooppunt 11 de kortste weg in naar de overnachtingsplaats. Wie zin heeft, helpt mee bij het bereiden van de maaltijd; de anderen dekken de tafels of doen de afwas. Veel handen maken licht werk!

Zondag, 50 km fietsen

Nu we zo dicht bij Frankrijk zijn, steken we even de grens over, al na 2 km is het zover. Drie kilometer verder staan we aan de oever van de Maas, die we volgen tot Fumay. We klimmen uit de Maasvallei en passeren langs het "centre géographique de l'Europe des 15", dertig jaar geleden het middelpunt van Europa. Via Oignies-en-Thiérache dalen we opnieuw af in de vallei van de Viroin, om terug te keren naar Mazée. Een korte, maar pittige tocht.

Voor de wandelaars

De mogelijkheden zijn minstens even uitgebreid als die voor de fietsers. Ter plaatse wordt beslist waar en hoever er gewandeld wordt. Ik breng alvast enkele kaarten mee om de plannen te helpen uitstippelen.

Tijdens deze fietsdriedaagse is onze uitvalsbasis Herentals. Het landschap in deze regio is van oost naar west, dwars doorsneden door het Albertkanaal. Naar het schijnt de levensader van, en zo belangrijk voor onze economie. Maar dit weekend gaan we vooral genieten en zijn we niet bezig met wie ons pensioen gaat betalen.

Voor elke fietsdag is een mooie fietstocht van om en bij de 63 kilometer gepland, mede dank zij de inspanning van enkele getalenteerde Ronser-fietsassistenten.

Op vrijdag fietsen we naar de poort van de Kempen, Lier. De Kleine en Grote Nete begeleiden onze tocht, tot ze samenvloeien in Lier. Op zaterdag fietsen we de Kempen in richting Turnhout. Wie het Kempisch dialect spreekt heeft hier een streepje voor. Op zondag verlaten we Herentals in de zuidoostelijke richting op zoek naar de landduinenregio, een landschap gevormd door de Molse Nete en de Grote Nete. Deze regio is een relatief bosrijk gebied met veel beekvalleien en vele kleine landschapselementen.

Het gebied aan de Duits-Nederlandse grens, tussen de twee grote rivieren, is een uitstekende fietsstreek met afwisselende landschappen. Het grote bosgebied “Reichswald” en het heidegebied “De Maasduinen” horen er evengoed bij als de waterlandschappen, waar de Duitse Rheinzich deelt in Nederrijn en Waal. De regio is ook kenmerkend voor sommige kastelen, vooral de “Schwanenburg” in Kleve (Kleef). Op dit weekend wisselen we regelmatig tussen Duitsland en Nederland tot je helemaal niet meer weet op welke grond je staat of fietst.

Donderdag:

Op de eerste dag van dit lange weekend verkennen we het gebied noordelijk van Kleve. Vanuit de jeugdherberg rijden we eerst door het noordelijkste stuk van het “Reichswald”. Hier kunnen we een klein kunstwerk “Die Steinmännchen” (de steenmannetjes) bewonderen, voor we vanuit een uitzichtspunt op het stadspark kunnen kijken. Hier herkennen we ook, waarom de naam Kleve van het woord Kliff (klif) komt. Daarna fietsen we door het stadspark langs Rindern tot aan de “Rhein”. Net achter de Nederlandse grens, bij Millingen, steken we de rivier met een veerboot over en verkennen aan de overkant het meer “de Bijland” en het vogelbroedgebied aan de oude Rijn. We nemen de veerboot terug naar Millingen om dan via rustige wegen na 55 km terug in Kleve te komen.

Vrijdag:

Ons huidig doel zijn de Nederlandse Maasduinen, een natuurgebied met bossen en heidevelden, vlak bij de Maas. Maar eerst gaat het via een supermarkt in Kleve om een beetje energie voor onderweg te tanken. We fietsen een klein stukje door het Reichswald in zuidelijke richting voor onze eerste stop aan de kleine meren bij Kassel. We blijven in zuidelijke richting fietsen en komen in de Maasduinen aan. Dit prachtig heidegebied met zijn bossen biedt ons een mooie picknickplek met een kleine kiosk. Vanaf hier gaat het dwars door de Maasduinen terug in noordelijke richting. Langs een groot meer, dat als zandwinning gebruikt wordt, duiken we weer Duitsland binnen en fietsen weer een stuk door het Reichswald. Met 75 km is deze tocht de langste van het weekend.

Zaterdag:

Vandaag passeren we eerst het stadje Kranenburg om bij een supermarkt voor onze picknick te zorgen. Daarna gaat het eerst een stuk door het Reichswald tot aan de Nederlandse grens die aan de rand van het bos verloopt. Deze volgen we in westelijke richting en rijden langs een autovrij fietspad door een bosgebied tot we het zweefvliegveld Maldern bereiken. Hier genieten we van onze picknick en kunnen we daarna nog van een drankje in het bijhorende café genieten. Verder gaat het langs de rand van Nijmegen terug naar de Duitse grens. Op landelijke wegen en een oude spoorweg bereiken we na ongeveer 60 km Kleve.

Zondag:

We sluiten het weekend af met een rit naar de Wisseler Duinen met drie bijhorende meren. In totaal fietsen we vandaag circa 50 km. Op zondag zijn de supermarkten in Duitsland dicht. Daarom gaan we vandaag langs een bakker in Kleve. We zetten de tocht in oostenlijke richting voort tot aan de “Wisseler See” met een klein duinengebied. Daarna passeren we een mooi kasteel, het “Schloss Moyland”, wat we helaas wel enkel in zijn volle pracht kunnen genieten als we een ticket voor het bijhorende museum kopen. Dus fietsen we langs de achterkant om toch één toren ervan te kunnen zien. Door bossen en parken fietsen we terug naar Kleve. Als afsluier van dit weekend hebben we nog de mogelijkheid om de toren van de “Schwanenburg” in Kleve te beklimmen voor een gegarandeerd mooi uizicht. Ons afscheidsdrankje nemen we op een terasje bij de Lohengrienbronnen. Daar ervaren jullie ook, waarom Kleve ook de Zwanenstad genoemd word.

Deze wandeling wordt een mix van statige villa's bewonderen, door mooie duinenpaadjes stappen, door los zand zwoegen en stappen met het geluid van de zee op de achtergrond.

Vanaf 9u30 kunnen we terecht in het Sport- en Eetcafé De Hazebeek (cafetaria van de sporthal van Oostduinkerke). Carine en Ronny verwelkomen ons met een tas koffie en zorgen ook voor zelfgemaakte soep voor de middag à € 3 per tas, indien besteld bij de aanmelding.

Via de site van het Visserijmuseum en het kerkhof van de IJslandvaarders ("wij zijn in het zoutbed geboren en zullen in de pekel vergaan") stappen we richting Koksijde. Vooraleer de duinen in te duiken warmen we onze spieren op doorheen enkele villawijken. Uiteindelijk komen we toch in het zand. De eerste kilometers stappen vlot, maar we moeten de Hoge Blekker omhoog en dat is andere koek.

Eenmaal boven hebben we een mooi panorama over het natuurgebied de Doornpanne. Vanaf nu loopt het op onverharde maar vaste ondergrond door de Doornpanne naar de villawijk van de Witte Burg. Tenslotte nog enkele duinenruggen over (ook alternatieve mogelijkheid om via de vaste weg te stappen) en we komen bij de machtige Sint-Niklaaskerk. Van hieruit is het nog maximum één kilometer naar De Hazebeek.

Onze namiddagtrip loopt door de Plaatsduinen en via het Duinenpad in het natuurgebied Ter Yde naar de zee. We volgen de kustlijn over een 500 meter richting Nieuwpoort om dan via de Karthuizerduinen en het Hannecartbos onze terugtocht aan te vatten. We stappen door de Oostvoorduinen en dwarsen de Nieuwpoortsteenweg. De laatste kilomer loopt langs het golfterrein Golf ter Hille en zo komen we terug in De Hazebeek. Een verfrissing hebben we nu meer dan verdiend!

De Ronsers trekken naar Zoersel met een nieuwe tochtbegeleidster aan het stuur.

Na vele jaren trouwe dienst geeft Freddy Verschoore het stokje – of beter gezegd, het fietsstuur – door. Freddy was jarenlang de bezieler van het Pinksterfietsweekend, en wie er ooit bij was weet: dankzij zijn inzet, zorgvuldige voorbereiding en goed humeur werd elk Pinksterweekend en oversteek van een steenweg een onvergetelijke ervaring.

In Zoersel, ons nieuwe decor, zien we dit jaar een nieuw gezicht opduiken. Kathleen De Rycke neemt dapper plaats in de grote fietsschoenen van Freddy. Een flinke uitdaging, maar met haar enthousiasme, frisse ideeën en liefde voor het trappen door het groen, zijn we in goede handen.

Zoersel zelf is een naam met een verhaal. Ooit verwees het naar een woning midden in zure gronden, maar vandaag is het een levendige, groene oase in het hart van de Kempen. Sinds 1977 vormen Zoersel, Halle en Sint-Antonius één gemeente, een plek waar natuur, rust en gastvrijheid elkaar ontmoeten. Vanuit de jeugdherberg Gagelhof vertrekken we dit Pinksterweekend voor drie dagen fietsplezier. Daar waar de Antwerpse fietsknooppunten samenkomen, wacht ons een streek vol bos, heide en charmante dorpen. Kortom: het ideale terrein voor wie houdt van ontspannend fietsen, goed gezelschap en een vleugje avontuur.

Kathleen bereidde een drietal dagfietstochten voor. Ze zijn nog niet in detail uitgewerkt bij het ter perse gaan.

Wie op zoek is naar twee dagen ongedwongen fietsplezier in een verrassend mooi stukje Frankrijk, komt in Audignicourt helemaal aan zijn trekken. In het hart van de Aisne, tussen glooiende akkers, stille dorpjes en brede vergezichten, ontdekken we een regio die gemaakt lijkt voor recreatieve fietsers. Het landschap wisselt moeiteloos tussen rustige landwegen, groene valleien, bosranden en het idyllische Lac de l’Ailette. Ook de geschiedenis is nooit ver weg: de beroemde Chemin des Damesen het sfeervolle Soissons liggen binnen bereik en geven de tocht een extra dimensie. Dit fietsweekend combineert pure ontspanning met rijke natuur en cultuur, ideaal voor wie graag in alle rust geniet van het Franse buitenleven.

Het weekend kan er als volgt uitzien:

Vrijdag: aankomst in ons vakantiehuis.

Zaterdag: een lus naar het zuiden: Lac de l’Ailette, Ailette-vallei & Forêt de Vauclair (± 68 km). Audignicourt ➞ Champs ➞ Pinon ➞ Urcel ➞ Leuilly-sous-Coucy ➞ Chamouille (Lac de l’Ailette) ➞ Center Parcs/Lac-rondje ➞ Neuville-sur-Ailette ➞ Oulches-la-Vallée-Foulon ➞ Bouconville-Vauclair ➞ Vaucelles-et-Beffecourt ➞ Cessières ➞ Audignicourt. Rustige landbouwwegen & kleine dorpen, rondje langs Lac de l’Ailette, doorsteek langs bosrand Forêt de Vauclair (schaduwrijk, heerlijk in zomer), veel afwisseling: open heuvels, water, bos & landweggetjes, enkele langere maar zachte hellingen.

Zondag: noordwestelijke lus: Chemin des Dames, Aisne-rivier & Soissons (± 67 km).

Audignicourt ➞ Vauxaillon ➞ Cerny-en-Laonnois (plateau) ➞ California Plateau/Panoramapunten ➞ Aizy-Jouy ➞ Vailly-sur-Aisne ➞ Soissons ➞ Pommiers ➞ Septmonts ➞ Missy-sur-Aisne ➞ Nouvron-Vingré ➞ Audignicourt. Historisch Chemin des Dames-plateau met uitzicht, mooie afdaling richting vallei, lang stuk langs de Aisne-rivier, bezoek aan Soissons (gezellig centrum, kathedraal), licht heuvelachtig.

We vertrekken aan Station Gent Dampoort (!) trekken te voet richting Station Gent-Sint-Pieters. Wat volgt, is een verrassend groene ontdekkingstocht dwars door de stad. We wandelen langs parken, plantentuinen, verborgen binnentuinen en plekken waar het verleden van Gent nog duidelijk voelbaar is. Deze route toont ons hoe rijk en gevarieerd het stedelijk groen kan zijn – van monumentale bomen tot stille hoekjes midden in de drukte. Het is een tocht die goed is voor een frisse blik op Gent: een stad die ademt, leeft en blijft verrassen. Kom Gent met ons verkennen!

We beginnen onze wandeling aan Station Gent-Dampoort, het vertrekpunt van onze tocht. Van hieruit maken we eerst een ommetje langs het Baudelopark, waar de recente herinrichting met nieuwe beplanting en respect voor de oude bomen het park een frisse uitstraling geeft. Daarna bereiken we het Spaanskasteelplein, waar gemeenschappelijke moestuinen tussen de stenen een verrassend groen beeld opleveren. In het Coyendanspark volgen we de contouren van een verdwenen abdijkerk, een stille herinnering aan het verleden. Via het Astridpark en het Koning Albertpark wandelen we verder, begeleid door brede beuken en statige villa’s richting het zuidelijke stadsdeel.

Vervolgens komen we in het Muinkpark, het laatste restant van de vroegere Gentse zoo. De eendenvijver en de straatnamen verwijzen nog steeds naar “den Biestenhof” van weleer. ­Achter de Sint-Pietersabdij ontdekken we daarna een verrassende oase: een kloostertuin met boomgaard, kruidentuin en zelfs een wijngaard. We zetten onze tocht verder naar het Citadelpark, een groene long in Engelse landschapsstijl. Hier bezoeken we de Plantentuin van de Universiteit Gent, een paradijs voor plantenliefhebbers met duizenden soorten en de imposante Victoria-serre.

Via de elegante lanen van het Miljoenenkwartier, ooit het decor van de Wereldtentoonstelling van 1913 en een toonbeeld van Belle-Epoque-architectuur, wandelen we langs de Clementinalaan richting ons eindpunt. We sluiten af op het Koningin Maria-Hendrikaplein aan Station Gent-Sint-Pieters, onder de indrukwekkende platanen die hier al meer dan een eeuw reizigers verwelkomen.

Plannen van najaar 2026 tot de grote vakantie van 2027. Bijeenzitten ter evaluatie van het programma en het Ronserreilen en -zeilen. Dat is de tochtbegeleidersvergadering. Het is dé Hoogdag van de tochtbegeleiders-met-plannen. Er is ook het officiële vzw-verplichte gedeelte van de vergadering. We zien natuurlijk erg graag nieuwe tochtbegeleiders opstaan: voor dagtochten of voor weekends. Er is erg veel vraag naar extra weekends. Wie organiseert deze mee? We begeleiden je graag daarin.

Je bent van harte uitgenodigd op onze tochtbegeleidersvergadering (ook bestuursorgaan én algemene vergadering). Dit jaar wordt er tussen een hapje en een natje opnieuw gepland voor het volgende trekkersjaar. Weekends en verlengde weekends liggen te grabbel om door geïnspireerde tochtbegeleiders ingevuld te worden. Wie belet is, laat zijn plannen - tenminste een week vooraf - aan Jurn en Linda weten zodat er rekening kan mee gehouden worden. Mee-planners hebben wel voorrang op eventuele mailsuggesties.

Agenda Algemene Vergadering:

- goedkeuring vorig verslag

- financiële aangelegenheden

Agenda Bestuursorgaan:

- terugblik op voorbije trekkersjaar

- planning nieuwe tochten

- verwelkoming nieuwe tochtbegeleiders

- varia

 

‘s Avonds eten we ter plekke en dus niet in de stad - we laten ons culinair verrassen. Iederreen helpt wat mee om het voor de gastheer en -dame overzichtelijk te houden.

Onbekend is vaak onbemind, daar willen we graag verandering in brengen met deze toch wel verbazend rustige wandeldag. Net voor Doornik vinden we stapwegels, een oude Lourdesgrot, meerdere kastelen en een natuurgebied Bois de Dossemer. Templeuve is een dorp in de provincie Henegouwen en deelgemeente van Doornik.

Onze wandeling is beperkt qua golvingen: we zullen nauwelijks klimmen en dalen. Maar dit belet niet dat je ze als een ontdekking zult ervaren! Het is een vroege lentewandeling met veel onverharde paden. Met meer dan 65 % autovrije wegen staat de natuur absoluut centraal.

We starten op de parking aan café Le Cental, vlakbij de kerk van Templeuve. De voormiddaglus situeert zich in het noordwesten van Templeuve. We krijgen veel afwisseling onderweg: tweesporenpaden, wat bos met mogelijks modderstroken, beekjes. We genieten van de verschillen tussen natte en droge natuur. Laat je verrassen door de diversiteit aan paden en laat je betoveren door de rust van Templeuve en Blandain.

‘s Middags gebruiken we onze picknick in café Le Central. In de namiddag stappen we door een groot deel van het Bois de Dossemer, een overblijfsel van wat ooit een veel groter woud was. Tevens wandelen we door een stukje Blandain, eveneens deel­gemeente van Doornik. Als afsluiter zal een drankje in het gezellige dorpscafé Le Central zeker deugd doen. Houd er rekening mee dat er na een natte periode een beetje modder op ons pad kan aanwezig zijn.