Langs Hermeton, Maas en Lesse

In deze tocht worden een paar mooie rivierdalen aan elkaar geweven: het ongerepte dal van de Hermeton, de grootse Maasvallei en de meanderende Lesse. Een stevige tocht met redelijk wat kilometers en hoogtemeters.

Zaterdag, 3 juli 2010

Vanuit de startplaats Agimont is het een beetje zoeken om de vallei van de Hermeton te vinden. Vele “Bois de dit” en “Bois des dat”. Bij de eerste brug over de Hermeton die we vinden gaan we het water over en daarna stroomafwaarts, richting Maas. Ruim voor de Hermeton in de Maas uit komt draaien wij weg naar het noorden, richting Hastière. Even tot aan de Maas en opnieuw naar boven, over de hoogvlakte. Maar we moeten de Maas oversteken. In Waulsort vaart in het weekend een kleine overzet. Wij gaan die proberen te bemachtigen (prijs is een consumptie in het café aan de overzijde). Vanaf hier gaan we langs het derde dal van de Maas stroomafwaarts. De bivakplaats komt in zicht maar ligt nog 300 m. hoger. Dus moeten wij aan de bekende klimrotsen van Freyr langs een paadje naar boven voordat de tent opgezet kan worden. Bij de rotsen van Freyr is een kleine bivakweide waar voor € 4 gedurende één nacht een tent opgezet mag worden (€ 2 voor leden van de Klim en Bergsport Federatie). Water en sanitair (minimaal) zijn beschikbaar. Omdat de klimrotsen veel volk trekken zijn er vlakbij een paar restaurantjes en een frituur. Wie het niet ziet zitten om zelf te koken heeft daarmee uitwijkmogelijkheden.

Zondag, 4 juli 2010

Dag twee start met en afdaling naar de vallei van de Lesse. Voorbij een onvermijdelijke camping duiken we de bossen in. Voor wie wil is er hier de optie om een stukje klauterwerk over de rotsen te proberen. Eenmaal boven hebben we mooi uitzicht over de meanders van de Lesse. Even later passeren we net achter de klimrotsen van Point à Lesse. Door bossen en velden gaat het richting Furfooz. Nu is het hoog tijd om terug naar het startpunt te draaien. Eerst een stukje over een GR en daarna met een spoorwegbrug over de Lesse. Richting Falmange en verder naar Heer. We zitten nu bijna op de Franse grens. De hangbrug “Pont de Heer” brengt ons opnieuw aan de ander zijde van de Maas. Waar we weer “Bois de dit” of “Bois des dat” tegen komen op weg naar het startpunt.

Tussen natuurgebieden van metropool naar metropool

Zaterdag, 3 juli 2010

Toen Willem die Madoc maeckte zijn epos schreef over Reynaert de Vos, besefte hij allicht niet dat vele eeuwen later het rosbruine rovertje nog altijd dartel door het Waasland zou rennen. De lepe listigaard duikt er overal op. Er zijn beelden van hem gemaakt, straten en pleinen naar hem genoemd. Er is bier en gebak dat zijn naam draagt. Je kunt zelfs even uitrusten op Reynaertsbanken. Dat Reynaert de Vos zich nog altijd thuis voelt in het Waasland, is geen toeval. Hij vindt er een uitstekende biotoop. Dat vossen houden van bossen is algemeen gekend. Reynaert doolt dan ook vaak door het Kloosterbos, het Heidebos en het Stropersbos, op de zandrug in het noorden van het Waasland. Je ziet hem ook wel eens een sprintje trekken over die typische bolle akkers, afgezoomd met populieren. Zijn dorst gaat hij laven in één van de veilig verscholen kreken, in een open polderlandschap op de grens met Zeeuws-Vlaanderen, waar eeuwenoude dijken nog getuigen van de strijd van de bewoners tegen de nimmer aflatende zee. In het zuiden is zijn territorium afgebakend door de Schelde en de Durme, rivieren waar de getijden zich laten gelden. Ze zorgen er voor unieke zoetwaterslikken en -schorren. Nu begrijp je waarschijnlijk waarom Reynaert het al die jaren nog zo naar zijn zin heeft in het Waasland. Wie tussen 1 juli en 30 september neerstrijkt op een waaslandsterrasje, kan proeven van één van de lekkerste zoetigheden bereid met streekeigen producten, de BavarWAAS. De streekeigen snoepjes doen het ‘Soete lant van Waas’ alle eer aan en geven ons ongetwijfeld een extra duwtje in de rug. In meer dan 300 horecazaken kan je deze lekkernij proeven. Niet alleen restaurants, maar ook brasserieën en tearooms doen mee. Wellicht vinden we onderweg ‘toevallig’ wel een terrasje. Of houden we dit (ook) voor zondagavond? Via Kruibeke, Bazel en Rupelmonde bereiken we de Schelde. In Steendorp kunnen we uitrusten op onze ronserbank. Veel restanten van de Temse scheepswerf zullen we niet meer zien! Hier is nu een nieuwe woonwijk gebouwd, de Zaat. We fietsen verder in de richting van de Durme in Lokeren. Wie aan de natuur te Lokeren denkt, denkt vaak onmiddellijk aan het Molsbroek. Het is niet alleen een, naar Vlaamse normen, vrij groot natuurreservaat, het heeft bovendien het grote voordeel dat een 4,5 km. lange verharde wandeldijk doorheen dit natuurgebied steeds vrij toegankelijk is. Dit domein van 80 ha is het grootste beschermde natuurgebied van de streek. De brug E17 over en weldra komen we in het berlaars broek met zijn turfputten. Van hieruit is het niet ver meer naar wellicht één van de goedkoopste cafés in België, de Schorpioen in Kalken. Een stop kan niet ontbreken! Vlakbij de agglomeratie van Gent, in een oude Scheldemeander te Destelbergen, ligt de Damvallei. Hoewel in vieren gedeeld door de aanleg van de verkeerswisselaar met de E17 en de ring rond Gent (R4), blijft de Damvallei een prachtig natuurgebied van Europese waarde. Langsheen een snoer van turfputten wisselen hooilanden, broekbossen en moerassen elkaar af. Om de natuurwaarde te verstevigen en te herstellen waar nodig, heeft Natuurpunt een grootschalig project gerealiseerd. Via verschillende bewegwijzerde paden kan je de natuur in de Damvallei ontdekken. Een laatste stukje Scheldedijk brengt ons tot het hart van Gent. De jeugdherberg ligt midden in het stadscentrum vlakbij het bekende Gravensteen. Alle bezienswaardigheden van deze oude Vlaamse kunststad liggen op loopafstand van de jeugdherberg. ’s Avonds doen we (wellicht) nog een wandeling en pikken we een pintje mee op één van de talrijke terrasjes.

Zondag, 4 juli 2010

We maken een kleine stadsverkenning met de fiets en rijden Gent uit langswaar we binnen zijn gekomen. Vandaag gaat het meer naar het noorden. Via Lochristi bereiken we het provinciaal domein Puyenbroek in Wachtebeke en de Moervaart. Het kanaal heeft vandaag nog weinig economische betekenis en wordt enkel door de pleziervaart gebruikt. In Wachtebeke liggen over de Moervaart twee ijzeren ophaalbruggen, de Overledebrug en de Kalvebrug, die als monument beschermd zijn. Het is er mooi en rustig fietsen, midden in de natuur! In het Stropersbos in De Clinge flirten we met de grens en zien we de rookpluim van de kerncentrale van Doel dichterbij komen. We maken een ommetje door dit doodse dorp welke in 1998 van de kaart werd geveegd om de haven van Antwerpen te kunnen uit te breiden op de linker oever van de Schelde. In 2009 liep het woonrecht van de bewoners ten einde. Alleen huiseigenaars konden er blijven wonen. Omdat het dossier al zolang aansleept hopen vele Doelenaars dat het dorp zal blijven bestaan. In 2010 wordt het dorp ingekleurd als havengebied. We zijn op een boogscheut van de eindstreep! Misschien is er nog tijd voor een bavarwaas?

Vanuit Ninove in de Denderstreek

Vanuit Ninove met de O.L.V.-kerk, een barokke voormalige abdijkerk met een… groene koepel, maken we een ruime lus langs een 11-tal charmante landelijke dorpjes, met onderweg talrijke hofsteden, kapelletjes en smalle kerkwegeltjes, dit alles omkranst met de vele vergezichten die de Dendervallei rijk is. We komen o.a. voorbij aan het kasteel van Voorde, een paar windmolens, het tabaksdorp Appelterre, Pollare met zijn ijzeren bruggetje over de Dender en niet te vergeten, het Neigembos. Dit bos is, net zoals het Zoniënwoud, een overblijfsel van het oude Kolenwoud, dat in de tijd van de Romeinen zich uitstrekte van de oevers van de Rijn en Moezel tot aan de Noordzee. 254 plantensoorten vindt men er en het is een broedgebied voor 40 vogelsoorten. We flirten ook met de grens tussen Oost-Vlaanderen en Vlaams Brabant. Het terrein is licht heuvelend met af en toe een pittige helling van max. 300 m. (lengte!).

Rondje Antwerpen

Toerisme Provincie Antwerpen heeft enkele fietsroutes in en om Antwerpen uitgestippeld. Deze routes zijn afgepijld door middel van een zeshoekig bord met fietser, naam van de route en het aantal km. Een pijl geeft de richting aan die je moet volgen. In Antwerpen starten een aantal routes met afstanden binnen ieders bereik over “fietsveilige wegen”. Zo hebben we de Architectuurroute, de Brialmontroute, St-Annekesroute, Gansrijdersroute, het Geitepad. Fietsen langs natuur en haven, enz. Verder heb je natuurlijk ook het fietsknooppuntennetwerk door de Ronsers allen gekend. Op de nationale feestdag doen we een combinatie van al deze routes en trekken we in een wijde boog omheen de ”Koekenstad”. We starten op de grote parking aan het station van Kapellen (ten noorden van Antwerpen) om 9u00. Via bosrijke paden gaat het langs de Uitlegger, de Inslag, Kanaal van Schoten en Anti-tankkanaal naar het Albertkanaal, waar we het kanaal oversteken in Oelegem. Vanaf daar nemen we een oude spoorwegbedding tot in Lier (km. 38), dat we tegen de middag bereiken. In de namiddag volgen we de Nete en de Rupel tot aan de monding in de Schelde. Vandaar fietsen we langs Schelle, Hemiksem (km. 74) en Hoboken tot aan de Kennedytunnel (km. 83). Als de tijd het ons toelaat nemen we de fietstunnel gelegen tussen de 2 rijvakken van de Kennedytunnel, fietsen we dan een tweetal km. op Linkeroever om terug de voetgangerstunnel te nemen en de Stad te bereiken. We blijven de Schelde volgen tot aan de hippe buurt van het Eilandje. Daarna verlaten we Antwerpen langs de wijk Luchtbal om via “de Oude Landen“ Ekeren te bereiken. Dan resten ons nog een 8 km. om bij het station van Kapellen aan te komen. Mogelijk valt de “drache nationale” pas na de tocht…

Nukerke - Zulzeke: tussen Hotondmolen en Koppenberg

De voormiddagwandeling vormt een boog ten zuiden van de as Nukerke - Zulzeke, met als verste punt de omgeving van de Hotondmolen. Na de picknick verkennen we de noordelijke kant van deze as, tot over en rond de Koppenberg. In Zulzeke staat ’s middags de deur van café Oud Gemeentehuis voor ons open.

Omloop

Vanuit Nukerke leidt een kerkpad ons richting N60. We steken over en stappen met de streek-GR Vlaamse Ardennen en de Panoramaroute richting Hotondmolen, ons zuidelijkste punt. Wat verder verlaten we de Panoramaroute en vinden we paden door een weidegebied, langs het Fonteinbos en de Beiaardbeek en verder noordwaarts. Ten westen van Zulzeke sluiten we weer aan op de Panoramaroute, die ons met een mooi kerkpad naar het middagcafé brengt. Na de middag volgen we eerst een mooi pad langs de rand van het Elenebos. Hier vinden we aansluiting met de streek-GR, die we verder grotendeels zullen volgen. Op de Koppenberg dalen we in westelijke richting de gevreesde kasseistrook af. Vlak voor Melden volgen we rechtsaf de noordelijke rand van de berg. Langs de wandelpaden onder de beuken van het Koppenbergbos stijgen en dalen we daarna zuidwaarts richting Nukerke. Spijtig genoeg zijn de uitbaters van zowel café Den Os als de tearoom van restaurant Den Eglantier op 21 juli met vakantie.

Nationale feestdag in de Duitse Eifel- en Moezelstreek (D)

De Eifel grenst in het zuiden aan de Moezelstreek. Beide streken zijn bezaaid met veel verkeersvrije fietspaden, bewegwijzerde fietsroutes en schitterende panorama’s. We wisselen de bossen en de eindeloze weiden van de Eifel af met de wijngaarden in de Moezelvallei. We maken gebruik van enkele oude spoorwegtrajecten met spectaculaire viaducten en tunnels. Vroeger liep hier in elke grotere vallei een spoorweg, terwijl we nu enkel nog treinen langs de Kyll en Moezel zullen zien rijden. Voor al dit schoons is enige inspanning vereist want we bevinden ons niet bepaald in Le Plat Pays. Ongeveer 40% van de tocht volgen we rivierdalen of oude spoorwegbeddingen met beperkt niveauverschil. De rest van de tocht gaat op en neer. Wie zich wil verdiepen in het hoogteprofiel kan de vermelde plaatsnamen invoeren op de fietsrouteplanner op www.radroutenplaner.nrw.de . Een paar keer afstappen op een steile helling waar de rest ook maar 5 km. per uur fietst, is echt geen schande. Bovenaan elke serieuze helling wordt gewacht op de laatsten aan wie ook nog even de tijd wordt gelaten om op adem te komen. De intentie is om gemiddeld 60 à 70 km. af te leggen, maar bij problemen of slecht weer kan de afstand meestal een tiental kilometer worden ingekort. Er zijn ook reservekaarten beschikbaar voor het geval de groep moet opgesplitst worden t.g.v. problemen. We volgen “officiële” fietswegen die soms ook goed verharde bos- of veldwegen zijn.

Woensdag, 21 juli 2010

Vanuit Kordel volgen we de Kyll-rivier stroomopwaarts tot Erdorf, waar we de Kyll-vallei verlaten. In Nattenheim belanden we op de Nimstal-Radweg. Om de rest van de route nuchter te blijven, laten we de biermetropool Bitburg links liggen. Doorheen bos en dal bereiken we Schönecken, een schoon hoekje dus. Naast een burcht, hebben ze hier zelf een beekvallei die ze de Schönecker Schweiz noemen. Deze omweg om de abdijstad Prüm te bereiken is beslist de moeite. Moe maar voldaan kunnen we genieten van de luxueuze accomodatie van de recent gebouwde jeugdherberg. Na een verkwikkende douche gaan we ter ere van onze Nationale Feestdag iets eten in een eenvoudig restaurant (niet in de prijs inbegrepen). We zijn overdag dus niet gehaast om het strikte uur van avondeten in de jeugdherberg te halen.

Donderdag, 22 juli 2010

Tussen Prüm en de spuitwaterstad Gerolstein ligt ook een oude spoorwegbedding. Dit is het enige traject in de Duitse Eifel waar de sporen er nog liggen en waarvan de bestemming nog ter discussie ligt. Sommigen willen er een gewoon fietspad van maken, terwijl anderen opteren voor een spoorfietstraject (railbikes, draisines). Hopelijk beslissen ze snel, want de bomen tussen de rails zijn al serieus gegroeid en de viaducten zijn aan het vervallen. Over enkele jaren kunnen we nog eens terugkomen om het resultaat te bewonderen. Nu houden we het bij een trekkingsfiets en zullen we ons laten inspireren door de Eifel-Ardennen-Route. Dit betekent dus wel wat op en neer fietsen, maar we hoeven ons niet te haasten want als we willen, zijn we na 45 km. fietsen al in Daun. De jeugdherberg van Daun ligt een eindje buiten het centrum zodat we deze avond eten in de jeugdherberg.

Vrijdag, 23 juli 2010

Vandaag staat er 60 km. op het programma waarvan 80% bergaf langs een oude spoorwegbedding met imposante tunnels en viaducten. Wat kun je nog meer wensen? Het Lieser-wandelpad even verderop wordt tot de mooiste wandelpaden van Duitsland gerekend. Op het vlak van fietsroutes komt die eer ook te beurt aan het Maaren-Moezel-fietspad waarop we vandaag rijden. De route is zo populair dat er zelfs fietsbussen rijden om de fietsers vanaf het eindpunt terug omhoog naar Daun te vervoeren. ’s Middags passeren we de grootste stad van onze 5-daagse fietstocht: Wittlich. Vanaf hier volgen we de vallei van de Lieser tot het gelijknamige dorp Lieser. Tegen het einde van de dag bereiken we de Moezel in Bernkastel-Kues. In dit typisch Moezelstadje bezoeken we zeker het historische centrum met vakwerkhuizen. De jeugdherberg was voor deze dagen al in maart volgeboekt zodat we hier twee dagen verblijven in twee, nabijgelegen eenvoudige pensions op basis van 1 of 2-persoonskamer met ontbijt. In de 2-persoonskamers staan dubbele bedden met gescheiden matras en beddegoed. Het avondmaal nuttigen we vandaag en morgen in een budgetvriendelijk restaurant.

Zaterdag, 24 juli 2010

Vandaag kunnen we nagaan of een paar kilo bagage minder effectief verschil uitmaakt om de bergen te trotseren. Of is het toch die conditie die niet meer is wat ze zou moeten zijn? We maken een rondrit waarbij we o.a. Traben-Trarbach passeren, een ander typisch Moezelstadje. Hier bestaat zelfs de mogelijkheid om met de boot terug te keren tot Bernkastel. Voorts zullen wijngaarden, bossen en de Moezel onze tocht vorm geven.

Zondag, 25 juli 2010

Vanuit Bernkastel-Kues beginnen we onze fietstocht rustig aan langs de Moezel tot Neumagen-Dhron. Alle meanders van de Moezel volgen, zou ons teveel kilometers vergen zodat we een stuk bergop en bergaf afsnijden via Rivenich en Hetzerath. In Schweich volgen we de Moselradweg tot Ehrang, waar we overschakelen op de Kyllradweg die ons zonder noemenswaardige hoogteverschillen terug tot Kordel voert.

Pittig dichtbij: flirten met de taalgrens in Waals-Brabant

Tradities zijn er om in ere te houden. Voor de Ronsers die in het midden van de zomer nog in het land zijn, de neus buiten willen steken en toch de files willen vermijden hebben we een stukje vergeten binnenland op het oog. We verkennen Waals Brabant, langs de taalgrens tussen de Leeuw van Waterloo en Tienen. De tocht vertrekt van het station van Ottignies, we verkennen eerst de streek ten zuiden van Brussel. De overnachting ligt bij Oud Heverlee, in Vaalbeek (La Foresta). We keren naar ons vertrekpunt terug met een lus langs het oosten. Het landschap is golvend, heuvelachtig met hier en daar een steile maar korte klim. We komen vooral een open landbouwlandschap tegen, met de nodige dorpjes (volgens de kaart toch). Zoals steeds zoeken we de kleinere wegen op, een onverharde veldweg kan zeker op het menu staan. De afstanden draaien rond de 70 km.

Zaterdag, 31 juli 2010

We verzamelen aan het station van Ottignies en geven om 10u00 het startsignaal. We fietsen naar het westen, naar het beschermde landschap van de slag van Waterloo, we zien zelfs de Leeuw die we nog kennen van lang vervlogen schoolreizen. Vandaar gaat het noord-westelijk, via La Hulpe, Tollembeek en Sint-Joris-Weert naar Vaalbeek.

Zondag, 1 augustus 2010

Deze tocht is nog niet echt uitgestippeld, laat staan voorgefietst. Het idee is om eerst oostelijk te fietsen richting Hoegaarden, en dan een ruime bocht naar het zuiden te maken door het glooiend landbouwgebied terug naar Ottignies.

Streek van de Semois tussen Ardennen en Gaume

Ook België is in zekere zin een land van kontrasten. Dat merkt men onder meer wanneer men, komende vanuit de Ardense hoogvlakte, neerdaalt naar het zuiden toe. Het wilde woud wordt een zacht glooiende groen vlakte van weiden, teelten allerhande en groepjes bomen. Men betreedt een uiterst gevarieerde wereld van aantrekkelijke rust. Er is een ander soort licht. De Ardennen zijn een beschermende muur zodat de buien uit het noorden het zoete land van de Gaume niet teisteren: het is er zachter en droger in de winter. Sommigen noemen deze streek ‘la petite Provence’.

Zaterdag, 7 augustus 2010

In de buurt van Léglise (afrit 28 langs de E411) ligt Thibéssart waar we samenkomen aan de kerk. We fietsen nog wat zuidelijker richting Marbehan, Villers sur Semois en Tintigny. Vandaar naar St. Vincent, Termes, Les Bulles en Jamoigne. Net boven Florenville ligt Lacuisine. Chassepierre, een van de oudste dorpen uit de streek is een juweeltje van ongerepte authenticiteit! Van hieruit volgen wij de kronkels van Semois richting Herbeumont waar we onze tent recht zetten.

Zondag, 8 augustus 2010

Na een hopelijk deugddoende nacht staat onze fiets weer paraat! We volgen opnieuw de Semois tot Mortehan, verder naar het prachtige dorpje Cugnon met zijn huizen in schiefersteen afkomstig uit de leisteengroeven die men terug vindt in deze streek. Vanaf nu rijden we meer Oostwaarts naar Orgeo, Petitvoir en Grandvoir. Namoussart en Les Fosses begeleiden ons opnieuw naar Thibéssart.

Rondje St.-Niklaas

Reynaert de Vos en Mercator, de ene berucht en de andere beroemd, zijn de bekendste inwoners van het Waasland en de ideale gidsen om deze streek te ontdekken, die zich uitstrekt tussen de twee rivieren Schelde en Durme, tot begoniagemeente Lochristi en het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen. Bolle akkers, omzoomd met eindeloze rijen canadapopulieren en wilgen, dijken, oude hoeven en landelijke wegen, schorren en meersen, heide en bos, het geliefkoosde speelterrein van de schelm Reynaert. Je vindt hem en andere figuren uit het befaamde dierenepos alom terug, niet alleen in standbeelden, maar ook in een aantal uitgestippelde fiets- en autoroutes en zelfs in een aantal culinaire streekspecialiteiten. Afspraak aan het station van St.-Niklaas om 10u00. We vertrekken noordwaarts richting St.-Gillis-Waas. Via de Kapel van de Lieve Vrouweneekhoek en een oude spoorwegbedding bereiken we Kemzeke. Daarna gaat het langs Sinaai, Belsele, afrit 13 van autosnelweg naar de Heidekapel (omgeven met beelden van het dierenepos “Van den Vos Reynaerde”. Hier eten we onze meegebrachte boterhammen op. Na de middag fietsen we langs de Durme en de Schelde tot aan het veer “Driegoten”. Langs de rechteroever van de Schelde fietsen we tot aan de vernieuwde brug van Temse. We nemen de brug en rijden nog een tweetal km. langs de linkeroever tot aan Steendorp. We houden een pauze aan onze ronserbank. Daarna gaat het langs Velle en het Recreatiedomein “De Ster” terug naar het station van St.-Niklaas.

Tussen de meren en moerassen van Arleux en
Écourt-Saint-Quentin (F)

40 km. ten zuiden van Lille (Rijsel) sterkt zich een 37 ha. moerassen- en merengebied uit tussen Lécluse, Arleux, Aubigne-au-Bac en Écourt-Saint-Quentin. De GR 121 komende van Bon-Secours slingert zich gedeeltelijk tussen dit merengebied en verdwijnt dan in de richting van Arras naar de vallei van de Canche naar Montreuil en Boulogne-sur-Mer.

Omloop

We starten in Arleux, een dorpje van ongeveer 2600 inwoners en hoofdstad van het knoflook. Jaarlijks in de maand september vindt hier de vermaarde jaarmarkt plaats die meer dan 60.000 bezoekers trekt. Aan de Office du Tourisme verlaten we de hoofdstraat en slaan een smalle asfaltweg in die geleidelijk overgaat in een onverharde weg langs de Vallée de Sensée tot aan het nabij gelegen dorpje Hamel. We laten het dorp rechts liggen en wandelen het merengebied van Saudemont en Écourt-Saint-Quentin binnen. De GR 121 is eventjes onze metgezel tot we over een oud verroest bruggetje het riviertje de Sensée oversteken en het gebied verlaten. Een lange kaarsrechte wegel tussen de velden brengt ons tot in Écourt-Saint-Quentin. In de plaatselijke herberg Café des Sports zijn er momenteel verfraaiingswerken aan de gang en de heropening is voorzien de week voor onze aankomst. Als alles volgens plan verloopt zijn we er welkom. Na de middag vervolgen we onze wandeling langs het Marais de Becquerel en stappen een stukje bos in waar een menhir of dolmen onze aandacht trekt. Zo komen we voor de eerste keer aan het Canal du Nord. Het kanaal is niet zo oud. Het is in 1965 geopend. Het loopt van het Canal de la Sensée in Arleux in het noorden naar Pont-l’Evêque aan de Oise in het zuiden. We steken het kanaal over en nemen rechts een onverharde wegel. Algauw bemerken we in de verte op een heuvel de versterkte kerk van Oisy-le-Verger. In het dorp zoeken we een vergeten wegel op en stappen verder naar het Bois du Quesnoy en de Marais du Haut Pont waar we terug het gezelschap krijgen van de GR 121 tot aan het sluizencomplex op het Canal du Nord. In Palluel steken we de brug over en wandelen langs de andere kant van het kanaal naar Arleux waar ons in café Au Roi de la Bière een frisse pint wacht.

Meetjes- en Waasland

We zoeken dit weekend de rust en de stilte op van het Waas- en Meetjesland. Vanwaar de naam “meetjesland”? De mooiste, want er zijn verschillende verklaringen, is wel: Keizer Karel was niet vies van een mooi, groen blaadje. Dus, toen de keizer in de buurt kwam, hielden de mensen hun dochters binnen met als gevolg dat er alleen oude “meetjes” op straat liepen. Vandaar het “Meetjesland”. De kabbelende beekjes, kreken, kanalen en sappige groene weilanden afgewisseld met bossen, zullen ons gedurende dit weekend vergezellen.

Zaterdag, 21 augustus 2010

We vertrekken aan het station van Lokeren. We fietsen noordwaarts langs de Daknamse meersen, Eksaarde en via het Provinciaal domein Puyenbroek gaat het naar het pont dat ons zal overzetten in Doornzele. In Belzele volgen we het Lievekanaal om langs de zuidkant van Eeklo door het Keigatbos naar het Drongengoed - Maldegemveld te rijden. Zo komen we aan de JH van Maldegem waar we overnachten.

Zondag, 22 augustus 2010

We blijven een hele tijd ten noorden van de expressweg, en passeren St.-Laureins, de kreken rond St.-Jan-In-Eremo, Bassevelde, Assenede en Sas-van-Gent. Daar steken we het Zeekanaal Gent-Terneuzen over. Door het Heidebos en langs Doorslaar komen we terug aan onze startplaats, het station van Lokeren.

Corbion, Semois, vallei en hoogten

Dagstaptochten in de vallei en op de hoogten langs de Semois met als uitvalsbasis hotel le Corbillion in Corbion.

Woensdag, 8 september 2010

Tochtbegeleiding: Jaak Perneel, Koksijde

Keuze: vroege start of late start.
Start om 10u00 in Alle sur Semois, aan Café aux Arcades, Rue due Sacré Cœur voor de eerste lus van 9 km. Middagpicknick in Aux Arcades.
Start om 13u30 op dezelfde plaats voor de tweede lus van 9 km.

9 of 18 km.

Donderdag, 9 september 2010

Tochtbegeleiding: Jaak Perneel, Koksijde

Start in Corbion aan het hotel voor een tocht naar Bouillon en terug. Picknick buiten aan Belvédère de la Ramonette. Inkorting mogelijk, na de picknick, volgens noodzaak, olv. van Roland.

25,5 km. (inkorting mogelijk)

Vrijdag, 10 september 2010

Tochtbegeleiding Jaak Perneel, Koksijde

Start in Vivy, een slapend dorpje op een tiental km ten noorden van Corbion. Picknick in Senseruth buiten aan een lavoir public. Hoogtepunt Tombeau du Géant. Inkorting mogelijk, met alternatieve start in Mogimont, volgens noodzaak, olv. Roland. ‘s Avonds voordien bespreking.

20 km. (inkorting mogelijk).

De zuidelijke Oostkantons

Dit wordt onze september-Ardenner-fietstocht, die zowat een klassieker begint te worden. Ditmaal gaat hij door in de zuidelijke Oostkantons met overnachting in de jeugdherberg van Sankt-Vith. We proberen zoveel mogelijk ons klassiek stramien te volgen: onvermijdelijke hellingen, prachtige afdalingen, vergezichten, donkere bossen, onooglijke boeredorpjes, stille bos- en landwegen. Bedoeling is dat we een rustige tocht doen met een niet te onderschatten parcours. Op minder gevleugelde klimmers wordt steeds met respect en mededogen gewacht! Herlees in dit verband nog eens de zeer interessante bijdrage van onze vriend Yves Vincent in Ronser nr. 3 van 2009 (blz. 6 en 7). Start- en slaapplaats liggen niet echt ver uit mekaar, zodat we ons eventueel kunnen aanpassen aan de omstandigheden. We rekenen op een 50 à 70 km. per dag, al naar gelang van wat er op onze weg komt.

Zaterdag, 11 september 2010

Startschot aan het station van Trois-Ponts, op de spoorlijn Luik-Luxemburg. Gezien Trois-Ponts in het dal van de Amblève ligt, moeten we wel beginnen met een serieuze klim naar Wanne. Via het einde van de wereld in Logbiermé rijden we ± recht op recht naar Recht, Born en Meyerode, vanwaar we naar het zuidoosten afzakken richting Schönberg om dan langs de pasgeboren Our westwaarts naar ons bed in Sankt-Vith te peddelen.

Zondag, 12 september 2010

“Langs binnen door” rijden we naar Burg-Reuland waar een terrasje wacht. Dan puzzelen we ons via Thommen en de Thommermühle naar Maldingen en Commanster en via een eindeloze bosweg bereiken we (hopelijk) Bèche en Salmchateau. Hier kunnen we kiezen voor een luxe-oplossing (15 km. in het dal van de Salm naar Trois-Ponts) ofwel doen we er nog een schepje bovenop via boerenwegen naar Arbrefontaine en St.-Jacques. Trein in Trois-Ponts om 16u49! (slechts om de 2 uur!).

Westkust Duingebieden

Omloop

Meteen na het vertrek verkennen we het 60 ha. grote Oosthoeknatuurreservaat. Het omvat een rijk met struikgewas begroeide duinpanne omgeven door hogere en minder begroeide duinruggen. We hebben deze duinen pas verlaten of we duiken de Houtsaegerduinen binnen. Dit voorheen grotendeels open en vochtig duingebied is momenteel sterk verdroogd en dichtgegroeid met natuurlijk duinstruweel.
Via het kleine Kerkepannebos, maar een van de alleroudste van de Vlaamse kust bereiken we buurgemeente Koksijde. Hier beginnen we aan een wandeling door de Noordduinen, 135 ha groot. De naam verwijst naar de ligging ten opzichte van de dorpskern van Koksijde. Halfweg dit duinengebied verlaten we het even voor onze picknick in Le Lys Rouge,  een Franstalig vakantiehuis, we zijn al blij dat we er onze boterhammen mogen opeten in de bar. In de namiddag zetten we onze wandeling voort in het tweede gedeelte van de Noordduinen en bereiken zo de Hoge Blekker, de hoogste duinen aan onze kust. Onmiddellijk daarna doorkruisen we het waterwinningsgebied Doornpanne. Via de Schipgatduinen bereiken we het strand van Koksijde. Nu wacht ons nog een mooie strandwandeling naar De Panne. Daar keren we via het Calmeynbos terug naar onze startplaats en de Verloaren Gernoare (de verloren garnaal).

Gevarieerde snacks na de tocht

We houden het al enkele jaren in ere: een jaarlijks achteraf-etentje na een zomertocht. We kunnen terecht in de Verloaren Gernoare aan het station van De Panne. Niet moeilijk voor de treinreizigers dus. Hier is er mogelijkheid voor de afscheidspint en om iets te eten. We kiezen er ter plekke wat we willen, allerlei snacks te verkrijgen. Wel vermelden bij aanmelden of je al dan niet mee-snackt. Kwestie van plaats te hebben.

Slappe fietstocht ten zuiden van Brugge

We bollen afwisselend over stille landbaantjes en lommerrijke bospaden, loeren hier en daar eens aan een kasteelpoort en knabbelen onze boterhammen op tussen de viervoeters. Als de manège met café tenminste niet gesloten is. In de namiddag pauze in domein d’Aertrycke. Eens terug bij die bijna afgedankte voetbaltempel is er gelegenheid voor het nuttigen van een pint. Wie zin heeft kan ook samen een avondmaal ergens gaan nuttigen.

Zoniënwoud ‘anders bekeken’

De Ronsers maken geen corridor door het Zoniënwoud. We zouden het niet aandurven. Wat we wel opzoeken zijn de prachtige paadjes en beekvalleien die her en der verspreid liggen. Wat dacht je van het stationnetje van Bosvoorde en het mooie park van Tournay Solvay er vlak achter. Of de watervleermuizen van de Vuylbeek? Smalle kronkelende voetpaden brengen ons door moerassig gebied zonder dat we meteen speciaal schoeisel nodig hebben. We houden onze ogen en oren open tijdens deze afwisselende tocht die vooral loopt op verschillende GR-paden. Wie dacht dat Oudergem enkel maar een vieze Brusselse deelgemeente was, zal ervan schrikken hoeveel moois er nog te ontdekken valt. Aan het Rood Klooster vinden we zeker een cafeetje. Natuurlijk vergeten we ook Jezus-Eik niet. Een prachtige wandeling vol afwisseling waarbij de autosnelweggeluiden al gauw plaatsmaken voor de vele fauna. Bij het voorbereiden van deze tocht hebben we twee reeën en meerdere eekhoorns gezien. Kom je ze met ons mee ontdekken?

KreAktief Ronserweekend, een gloednieuw initiatief!

Vlakbij het centrum van Oudenaarde (aan de overkant van de N60) vind je er de Donkvijvers. Dit is een prachtige omgeving voor een gezellige picknick waarmee wij dit weekend willen starten. Nadien kan er deel genomen worden aan drie verschillende Ronsergetinte workshops.

Zaterdag, 25 september 2010

Hieronder vinden jullie de drie KreAktief workshops, hieruit kunnen jullie er twee kiezen waaraan jullie willen deelnemen. Na 1u30 kunnen jullie doorschuiven naar de volgende workshop.

KreAktief A: Avontuurlijk kamperen gebracht door Debbie Sanders, bekend van de Ronser bivaktochten. Zij laat ons nieuwe technieken ontdekken ivm. kamperen en het drogen van voeding.
KreAktief F: Fietsen hertstellen, van platte band, gebroken ketting tot versnellingen, Joris Fabri weet er alles van! Bij hem ontdekken wij onze fiets op een andere manier.
KreAktief DF: Digitale Fotografie, Jan Fabri leert ons spelen met foto’s die wij tijdens één of andere Ronsertocht maakten.

De Ronserkas biedt ons een aperitief aan, nadien kan er genoten worden van een heerlijke barbecue. En dan… gaan we dansen.

Zondag, 26 september 2010

Kan er deel genomen worden aan een dagstaptocht door Krisje en Dirk Van Brabant-Marico of een dagfietstocht verzorgd door Jan en Geertje Cornelis-Ulster.

Rustige dagstaptochten Bastogne

De regio Bastogne is een gastvrije streek in het teken van tradities. Deze streek biedt tal van activiteiten: musea, pittoreske sites, gastronomie, fietstochten en wandelingen. Iedereen kent wel het monument van Mardasson dat speciaal gebouwd werd om de herinnering aan de vele duizenden Amerikaanse soldaten die tijdens de slag om de Ardennen om het leven kwamen.

Maar minder gekend is het Bos van de Vrede. Dit bos werd aangelegd in het kader van de huldiging van de vijftigste verjaardag van de Slag om de Ardennen. Het bos dat zich uitstrekt over een terrein van 3 ha. telt ongeveer 4.000 bomen. Deze bomen werden zo aangeplant dat ze van bovenaf gezien het embleem van Unicef vormen: moeder en kind, symbool van de universele tederheid.

Vrijdag, 1 oktober 2010

Na het middagmaal vertrekken we voor een 15 km. lange tocht langs Michamps, Bizory, Mageret, Longvilliy en terug naar Horitine.

Zaterdag, 2 oktober 2010

We verplaatsen ons een tiental km. naar Pommerloch (GHL). We zetten de wagens op de parking van het inkoopcentrum. We vertrekken in noordelijke richting en via allerlei boswegen en rustige asfaltwegen en dorpjes met de naam als Noertrange en Winseler, bereiken we terug de auto’s. In het winkelcentrum kunnen we ons dan bevoorraden. De chauffeurs kunnen dan ook nog goedkoop tanken.

Zondag, 3 oktober 2010

Na het ontbijt vertrekken we dan door het bos richting Moinet. Daarna trekken we langs een omweg naar Bourcy, waar we onze boterhammen kunnen opeten in het “Cafe de la Jeunesse” (uitbaatster ongeveer 90 jaar oud). In de namiddag komen we dan voorbij het eerder aangehaalde “Bois de la Paix”.